صداوسیما توانایی تمیز دادن انقلاب و اغتشاش را ندارد

تقی آزاد ارمکی، از برجسته ترین جامعه شناسان کشور در واکنش به عملکرد صداوسیما در اعتراضات اخیر به دیده‌بان ایران گفت: صداوسیما توانایی تمیز بین چیزی به نام فروریختن، انقلاب، شورش، اغتشاش، تغییر و اصلاح را ندارد چرا که اساسا نسبت به تغییر و اصلاح حساس هست.

کد خبر: ۱۱۵۱۱۳۳

تاریخ: ۲۸ آبان ۱۴۰۱ - ۱۹:۰۰

به گزارش «تابناک»، تقی آزاد ارمکی، استاد برجسته دانشگاه تهران در بخشی از گفتگوی خود با دیده‌بان ایران ضمن انتقاد شدید از عملکرد صداوسیما در اعتراضات اخیر گفت: صداو سیما در اختیار یک جناح سیاسی با رویکردهای کاملا رادیکال فرهنگی و سیاسی است و به لحاظ دینی هم خیلی ارتجاعی است، یعنی خیلی قشری است. این صداوسیما قطعا نمی تواند مسائل کشور و مسائل حاکمیتی را مورد توجه قرار دهد. صداوسیما در این روزها بیش از آنکه نقشی آرامش دهنده داشته باشد و بتواند مشکلات را مطرح کند و راه حلهایی را از کارشناسان طلب کند، بیشتر طرف دعوا قرار می گیرد و جامعه را دوقطبی می کند. یعنی یک قطب اکثریت جامعه هستند و قطب دیگر اقلیت گروه سیاسی و مدافع یک جریان.

وی تاکید کرد: صداوسیما دچار یک ناتوانی در فهم مسائل، ورود به مسائل و از همه مهمتر خروج از مسائل و بحرانهاست. ممکن است یک نهاد یا سازمان در مساله ای خوب وارد نشود اما می تواند خوب خارج شود. معمولا صداوسیما توانایی خروج از مسائل و بحرانها را ندارد چرا که نیروهای آن تربیت نشده و آموزش ندیده اند و چنین دغدغه هایی ندارند و به مسائل و بحرانها از زمان ورود به مساله و پرداختن به آن و خروج از آن، نگاه یکسویه دارند. به همین دلیل صدای گروه‌ها و آدمهای متفاوت شنیده نمی شود و مسائل متفاوت مورد توجه قرار نمی گیرد.

آزاد ارمکی گفت: صداوسیما می توانست با استفاده از شیوه ها و تکنیکهای متفاوت، هیجانات اجتماعی را تبدیل کند به نیازها و روندها، کاری که رسانه های دنیا که رسانه های تخصصی هستند، انجام می دهند. صداوسیمای ما که رسانه تخصصی نیست، یک مشت آدم هم شکل هستند. کار فرهنگی و رسانه ای نمی کنند. شما یک کار رسانه ای درخشان در صداوسیما نمی بینید. اگر اراده ای وجود داشت، صداوسیما می توانست اعتراضات را به موضوع بحث بگذارد. برخی براندازند، برخی خشونت طلبند، برخی اسلحه دارند و جمعیت کثیری وجود دارند که فقط مطالبتشان را مطرح کرده اند. صداوسیما توانایی تشخیص این عناصر و بخشهای متعدد و متفاوتی که در طیف بزرگ معترضین هستند را ندارد و همه را یکدست کرده است. به همین دلیل فردی که می رود در خیابان اعتراض می کند، برانداز تلقی می شود در صورتی که برانداز نیست و می خواهد اصلاح صورت بگیرد. اصولا صداوسیما توانایی تمیز بین چیزی به نام فروریختن، انقلاب، شورش، اغتشاش، تغییر و اصلاح را ندارد چرا که اساسا نسبت به تغییر و اصلاح حساس هست. فکر می کنند اگر اصلاح را در دستور کار خودشان قرار دهند، اصلاح طلبها می آیند. معتقدند اگر به این سمت بیاییم پروژه اصلاح طلبها به موفقیت می رسد و اصلاح طلبها پیروز می شوند در صورتی که اساسا یک توهم است، توهم غلطی است که صداوسیما درگیر آن است.