«فرجام‌خواهی» در امور مدنی

مبحث اول از فصل اول باب پنجم قانون آئین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب (در امور مدنی) از مواد ۳۶۶ تا ۳۶۹ به موضوع "فرجام خواهی" پرداخته است.

کد خبر: ۱۱۴۷۳۸۹

تاریخ: ۰۴ آبان ۱۴۰۱ - ۱۸:۱۰

به گزارش «تابناک» به نقل از ایسنا، در ادامه گزارش‌های آشنایی با قوانین، مبحث اول (فرجام خواهی و آرای قابل فرجام) از فصل اول (فرجام خواهی در امور مدنی) باب پنجم (فرجام خواهی) قانون آئین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب (در امور مدنی) را مرور می‌کنیم.

‌باب پنجم - فرجام‌خواهی

‌فصل اول - فرجام‌خواهی در امور مدنی

‌مبحث اول - فرجام‌خواهی و آرای قابل فرجام

‌ماده ۳۶۶ - رسیدگی فرجامی عبارت است از تشخیص انطباق یا عدم انطباق رأی مورددرخواست فرجامی با موازین شرعی و مقررات قانونی.

‌ماده ۳۶۷ - آرای دادگاه‌های بدوی که به علت عدم درخواست تجدیدنظر قطعیت یافته قابل فرجام‌خواهی نیست مگر در موارد زیر:

‌الف - احکام:

۱ - احکامی که خواسته آن بیش از مبلغ بیست میلیون (۰۰۰، ۰۰۰، ۲۰) ریال باشد.

۲ - احکام راجع به اصل نکاح و فسخ آن، طلاق، نسب، حجر، وقف، ثلث، حبس و تولیت.

ب - قرار‌های زیر مشروط به این که اصل حکم راجع به آن‌ها قابل رسیدگی فرجامی باشد.

۱ - قرار ابطال یا رد دادخواست که از دادگاه صادر شده باشد.

۲ - قرار سقوط دعوا یا عدم اهلیت یکی از طرفین دعوا.

‌ماده ۳۶۸ - آرای دادگاه‌های تجدیدنظر استان قابل فرجام‌خواهی نیست مگر در موارد زیر:

‌الف - احکام: احکام راجع به اصل نکاح و فسخ آن، طلاق، نسب، حجر و وقف.

۱ - قرار ابطال یا رد دادخواست که از دادگاه تجدیدنظر صادر شده باشد.

‌ماده ۳۶۹ - احکام زیر اگرچه از مصادیق بند‌های (الف) در دو ماده قبل باشد حسب مورد قابل رسیدگی فرجامی نخواهد بود:

۱ - احکام مستند به اقرار قاطع دعوا در دادگاه.

۲ - احکام مستند به نظریه یک یا چند نفر کارشناس که طرفین به‌طور کتبی رأی آن‌ها را قاطع دعوا قرار داده باشند.

۳ - احکام مستند به سوگند که قاطع دعوا باشد.

۴ - احکامی که طرفین حق فرجام‌خواهی خود را نسبت به آن ساقط کرده باشند.

۵ - احکامی که ضمن یا بعد از رسیدگی به‌دعاوی اصلی راجع به متفرعات آن صادر می‌شود، درصورتی که حکم راجع به اصل دعوا قابل‌رسیدگی فرجامی نباشد.

۶ - احکامی که به‌موجب قوانین خاص غیرقابل فرجام‌خواهی است.