موشک فراصوت چین برای مقابله با ناو‌های هواپیما بر!

دانشمندان چینی طرح ساخت یک موشک فراصوت جدید را ارائه کرده‌اند که می‌تواند در ارتفاع هواپیما‌های تجاری در آسمان و با سرعت ۱۰۰ متر بر ثانیه در زیر آب حرکت کند. این موشک برای ارائه قابلیت‌های جذاب خود از سوخت بور استفاده خواهد کرد.

کد خبر: ۱۱۴۰۴۱۱

تاریخ: ۲۳ شهريور ۱۴۰۱ - ۰۹:۳۹

به گزارش «تابناک» به نقل از دیجیاتو، این موشک ۵ متری قادر است در یک مسافت ۲۰۰ کیلومتری در ارتفاع ۱۰ هزار متری با ۲.۵ برابر سرعت صوت حرکت کند و بعد به زیر آب رفته و حداکثر ۲۰ کیلومتر شنا کند. زمانی که موشک به فاصله حدود ۱۰ کیلومتری هدف رسید، حالت اژدر فعال می‌شود تا سرعت حرکت موشک به ۱۰۰ متر بر ثانیه برسد. چینی‌ها برای دستیابی به این سرعت حبابی از هوا را دور موشک خود ایجاد می‌کنند که اصطکاک را کاهش می‌دهد.

موشک چین می‌تواند برای گریز از سامانه‌های دفاعی مسیر خود را به طور دلخواه تغییر دهد و تا عمق ۱۰۰ متری زیر آب برود. «لی پنگفی» و تیمش که روی این طرح کار کرده‌اند، می‌گویند هیچ سامانه‌ای برای دفاع روی کشتی‌ها طوری ساخته نشده که بتواند چنین حملات پیشرفته‌ای را کنترل کند. به همین خاطر، توان این موشک در نفوذ به اهداف بهبود قابل توجهی پیدا می‌کند.

سوخت موشک فراصوت چین بر پایه بور است

یکی از چالش‌های اصلی در طراحی موشکی که بتواند در هوا و آب مانور بدهد، تامین انرژی است. دانشمندان چینی برای حل این مشکل از عنصر بور استفاده کرده‌اند. این عنصر نوری در مواجهه با هوا و آب واکنش شدیدی از خود نشان می‌دهد و مقدار زیادی گرما تولید می‌کند.

اکثر موتور‌های مبتنی بر بور فقط در هوا کار می‌کنند. اما تیم لی می‌گوید آن‌ها یک موتور رم‌جت بر پایه بور ساخته‌اند که می‌تواند در زیر آب هم کار کند. این موتور اجزای منحصر به فردی دارد که اجازه می‌دهند احتراق بور در محیط‌های مختلف بهینگی کافی را داشته باشد. محققان می‌گویند بزرگ‌ترین تغییر در موتور آن‌ها در بخش کانال‌های سوخت به وجود آمده است.

معمولا فقط ۳۰ درصد از سوخت موتور‌های هوا تنفسی از بور تشکیل شده، اما پژوهشگران چینی این سهم را دو برابر کرده‌اند و پیش‌بینی می‌کنند که توان پیش‌رانش این موشک بیشتر از همه موشک‌های آلومینیومی باشد. با این حال، افزایش مقدار بور می‌تواند باعث بروز مشکلاتی در بحث تولید انبوه، احتراق و کنترل اشتعال شود.

نتایح تحقیقات پژوهشگران چینی در این باره در مجله Journal of Solid Rocket Technology منتشر شده است.