روش‌هایی خانگی برای دفع پروتئین کلیه

وظیفه اصلی کلیه دفع سموم از بدن است. کلیه ها برای دفع سموم، خون را از گلومرول ها (glomeruli) که شبیه صافی عمل می کنند، عبور می دهند تا سموم از خون جدا شود. اما در عین حال نباید پروتیئن ها از خون جدا شود.

کد خبر: ۱۱۳۵۷۷۰

تاریخ: ۲۷ مرداد ۱۴۰۱ - ۱۷:۰۵

به گزارش «تابناک»،اگر پروتئین موجود در ادرار زیاد باشد، فرد به مشکل دفع پروتئین از کلیه دچار است که به پروتئینوری (Proteinuria) معروف است. وجود پروتئین بیش از حد در ادرار نشان می دهد که کلیه ها به خوبی خون را تصفیه نمی کنند. بنابراین هدف درمان این است که عواملی که باعث اختلال عملکرد کلیه ها شده از بین برود. بنابراین هر اقدامی که برای کلیه ها مفید باشد، یک درمان خانگی برای دفع پروتئین کلیه است. چند روش درمان خانگی دفع پروتئین کلیه وجود دارد که در ادامه بیان می شود.

علت دفع پروتئین کلیه

اگر صافی های کلیه (گلومرول ها) درست کار نکنند، پروئین وارد ادرار شده و دفع می شود که به آن پروتئینوری گفته می شود. این مشکل علت های مختلفی می تواند داشته باشد که در ادامه ذکر می شود:

کم آبی بدن یا دهیدراتاسیون: نوعی بیماری است که در آن، آب بدن بیمار بیش از حد از دست می رود. این می تواند یک علت شایع دفع پروتئین از کلیه باشد و اگر کم آبی بدن شما موقت باشد، دفع پروتئین هم موقتی است. اگر آب بدن کم باشد کلیه نمی تواند به درستی پروتیئن را دوباره جذب کند. بنابراین راه درمان دفع پروتئین کلیه، اگر دچار کم آبی بدن هستید، درمان آن است.

فشار خون بالا: فشار خون بالا باعث ضعیف شدن رگ های کلیه شده و توانایی آن ها را در جذب پروتئین خون کاهش می دهد. چون بیماری فشار خون بالا به آرامی در بدن ایجاد می شود، ممکن است فرد تا مدت ها نشانه ای از فشار خون بالا نداشته باشد. اما وقتی فشار خون بیش از حد بالا برود باعث سردرد، تنگی نفس و خونریزی از بینی می شود. بنابراین یک راه کنترل دفع پروتئین از کلیه، اگر دچار فشار خون بالا هستید، کنترل فشار خون است.

دیابت: اگر دچار دیابت هستید، احتمالا علت دفع پروتئین کلیه های شما، همین دیابت است. در بیماری دیابت، سطح قند موجود در خون بالاتر از حد استاندارد است. این امر باعث می شود کلیه ها بیش از حد خون را فیلتر کرده و آسیب ببینند. در نتیجه درست کار نکرده و پروتئین از کلیه ها دفع می شود. پس راه درمان دفع پروتئین کلیه، اگر دچار دیابت هستید، درمان دیابت است.

گلومرولونفریت: گلومرولونفریت یک بیماری کلیوی است که در آن گلومرول ها یا همان رگ های خونی کوچک درون کلیه که نقش صافی را در کلیه دارند، ملتهب می شوند و کار خود را به درستی انجام نمی دهند؛ یعنی اوره در خون زیاد می شود، فرد کم ادراری دارد، گلبول های قرمز و پروتئین در ادرار مشاهده می شود. معمولا علت گلومرولونفریت این است که سیستم ایمنی بدن به کلیه ها حمله می کند. در چنین شرایطی برای معالجه دفع پروتئین کلیه، باید به فکر درمان گلومرولونفریت باشید.

پری-اکلامپسیا: پری-اکلامپسیا (Pre-eclampsia) یک بیماری است که در زنان باردار بعد از هفته بیستم ممکن است رخ دهد و نشانه آن فشار خون بالا و دفع پروتئین از کلیه است. علت اصلی پری-اکلامپسیا ناشناخته است و برای درمان آن راه حل ساده ای وجود ندارد. درمان رایج آن رژیم غذایی مناسب و مصرف سولفات منیزیم تحت نظر پزشک است. اگر فردی که دفع پروتئین از کلیه دارد و باردار بوده و در دوران بعد از هفته بیستم بارداری است، احتمالا علت آن پری-اکلامپسیا است و برای درمان دفع پروتئین کلیه، باید به درمان پری-اکلامپسیا تحت نظر پزشک بپردازد.

درمان دفع پروتئین کلیه به کمک پزشک

اگر دفع پروتئین کلیه ها موقت یا کم است، نیازی به درمان ندارید. اما اگر این دفع ادامه دار باشد، باید به فکر درمان باشید. برای درمان دفع پروتئین کلیه باید به دنبال علت آن بود؛ مثلا اگر علت دفع پروتئین از کلیه ها، فشار خون بالاست، برای درمان باید فشار خون خود را کنترل کنید. درمان های رایج دفع پروتئین کلیه شامل  موارد زیر است:

تغییر رژیم غذایی: اگر بیماری کلیوی، دیابت یا فشار خون بالا دارید، باید از یک پزشک متخصص، رژیم غذایی مناسب بخواهید.

کاهش وزن و لاغری: کاهش وزن می تواند به کنترل وضعیت بدن و کمک به بهبود عملکرد کلیه ها کمک کند.

درمان فشار خون: اگر مشکل فشار خون بالا یا دیابت دارید، پزشک نسخه هایی برای کاهش فشار خون برای شما تجویز می کند که می تواند باعث بهبود عملکرد کلیه ها شود.

درمان دیابت: اگر به دیابت دچار هستید، برای بهبود عملکرد کلیه ها باید به دنبال کنترل گلوکز بالای خون از طریق نسخه پزشک و انسولین درمانی باشید.

دیالیز: تنها هنگامی که بیمار به گلومرولونفریت دچار است، شاید نیاز به دیالیز باشد تا به بهبود کلیه ها کمک شود.

در مجموع می توان گفت برخی نکات باید در رژیم غذایی افراد مبتلا به پروتئینوری رعایت شود. محدود کردن مصرف چربی و روغن های اشباع، افزایش مصرف پروتئین و کاهش مصرف گوشت، عدم مصرف غذاهای با پتاسیم زیاد و افزایش مصرف میوه ها و سبزیجات تازه از جمله این موارد هستند.