«زردین»، روستایی که نفس «سیل» را برید!

حجم خرابی‌ها بالا است گویی سیل نبوده و زلزله آمده است، خانه‌ای را چنان در هم کوبیده که باور نمی‌توان کرد آب این چنین بلایی بر سر آن خانه آورده باشد.

کد خبر: ۱۱۳۳۷۰۱

تاریخ: ۱۶ مرداد ۱۴۰۱ - ۱۱:۰۱

به گزارش «تابناک»، روزنامه آفتاب یزد در گزارشی از سیل ویرانگر در استان یزد نوشت: از یزد در مسیر جنوب غربی، ۸۵ کیلومتر که دور می‌شوی، روستایی تکیه داده به‬‮ «‬کوه‌های خیبر» ‬ ‬پیش روی تو سبز می‌شود با چشم‌اندازی از یک دشت وسیع که ‮ ‬ارنان کوه‮»‬، ماندگارترین تصویری است که در ذهن می‌ماند‭.

‬غائله‌ی سیل یزد از روستای زردین شروع شد

اگرچه یزد برای همیشه هفتم مرداد ماه را به خاطر خواهد داشت اما «‬زردینی ها‮» ‬ دو شب قبل تر، پنجه در پنجه‌ی ‮ «‬سیل سیاه‮» ‬ انداختند و زمینگیر نیز نشدند‭.

روستای زردین که تنها ۱۲ کیلومتر از «نیر‮» فاصله دارد با جمعیتی ۰۰۵، ‭۰۰ ‬۶ نفره، مردمانی سختکوش، مهربان، تیزهوش، با پشتکاری مثال زدنی و بی‌نهایت میهمان نواز و سخاوتمند در خود جای داده است. دیدار‭ ‬چهره‭ ‬به‭ ‬چهره‭ ‬اگر‭ ‬با‭ ‬این‭ ‬مردمان‭ ‬داشته‭ ‬باشید‭ ‬قطعا‭ ‬با‭ ‬روحیه‌ترین‭ ‬مردمان‭ ‬این‭ ‬سرزمین‭ ‬را‭ ‬در‭ ‬این‭ ‬روستا‭ ‬ملاقات‭ ‬کرده‭ ‬اید‭.

سیل بود یا زلزله؟‭! ‬

حوالی ظهر و سه روز پس از سیل به زردین می‌رسیم‭. ‬ اولین‭ ‬فردی‭ ‬که‭ ‬پیش‭ ‬روی‭ ‬ما‭ ‬سبز‭ ‬می‌شود‭ ‬حدود‭ ‬35‭ ‬سال‭ ‬دارد؛‭ ‬می‌پرسم‭: ‬بی‌حوصله‌ای‭ ‬یا‭ ‬خسته؟‭ ‬می‌گوید‭ ‬سه‭ ‬شبانه‭ ‬روز‭ ‬است‭ ‬که‭ ‬نخوابیده‌ام،‭ ‬می‌گوید‭ ‬دیشب‭ ‬با‭ ‬بیل‭ ‬مراقب‭ ‬بودیم،‭ ‬سیل‭ ‬روستای‭ ‬پایین‭ ‬دست‭ ‬را‭ ‬خراب‭ ‬نکند‭. ‬می‌گوید‭: ‬همه‭ ‬آمدند‭ ‬عکس‭ ‬گرفتند‭ ‬و‭ ‬رفتند‭ ‬و‭ ‬من‭ ‬می‌گویم‭: ‬مسئولان‭ ‬که‭ ‬بیشتر‭ ‬از‭ ‬این‭ ‬وظیفه‭ ‬ندارند،‭ ‬دارند؟‭ ‬

می‌گوید: ‬بیایید از باغ‌ها شروع کنیم و اصل ماجرا، باغ‌هایی است که شاید دیگر به حالت قبل باز نگردند‭! ‬

می‌گوید‭: ‬همه‌ی ماجرای سیل در ۴۰ دقیقه خلاصه شد گویی فقط آمده بود ما را به خاک سیاه بنشاند‭! ‬

پیرزن‭ ‬که‭ ‬گفتگوی‭ ‬ما‭ ‬را‭ ‬می‌شنید،‭ ‬خندید‭ ‬و‭ ‬گفت‭: ‬سیل؟‭ ‬کو‭... ‬کجا‭ ‬است؟‭ ‬آمد،‭ ‬عجله‭ ‬داشت‭ ‬رفت‭ ‬ولی‭ ‬چون‭ ‬نگذاشتیم‭ ‬زندگی‌مان‭ ‬را‭ ‬ببرد،‭ ‬خشمگین‭ ‬شد‭ ‬خانه‌های‌مان‭ ‬را‭ ‬ویران‭ ‬کرد‭! ‬

او در حالی می‌خندد که تقریبا از خانه و زندگی‌اش جز همان صندلی‌ای که روی آن نشسته چیزی باقی نمانده بود‭! ‬

به داخل روستا باز می‌گردیم، همه مشغول اند، برخی دارند ‮ «‬مسجد جامع روستا‮» ‬ را آماده می‌کنند برای محرم، برخی هم دسته جمعی به خانه‌ها سرکشی می‌کنند که مشکلات زودتر رفع شود‭.

حجم خرابی‌ها بالا است گویی سیل نبوده و زلزله آمده است، خانه‌ای را چنان در هم کوبیده که باور نمی‌توان کرد آب این چنین بلایی بر سر آن خانه آورده باشد. فضای روستا آرام است و گروه‌هایی که بی‌شباهت به گروه‌های جهادی نیستند همچنان در حال تخلیه‌ی آب و گل و لای داخل خانه‌ها هستند‭.

برخی خانه‌ها دیگر قابل سکونت و بازسازی نیست و قطعاً باید خراب شود‭. از خانم خانه داری که یک سینی چای در دست دارد می‌پرسم‭: ‬آمدند برای رسیدگی؟ در حالی که از من دور می‌شود می‌گوید‭: ‬عادت نداریم منتظر کسی بمانیم‭! ‬

سیل از بالادست آبادی حرکت کرده، یکی از اهالی روستا که نزدیک به ۶۰ سال دارد می‌گوید‭: ‬نه سیل‌بندی شکست و نه سدی فرو ریخت، هر آن چه می‌بینی قدرت آب بارانی است که ۴۰ دقیقه دیوانه‌وار بارید‭! ‬

در مجموع شاید بتوان گفت نیمی از روستا دیگر قابل سکونت نباشد اما نگاه و پیشینه‌ی مردمان این روستا گواهی می‌دهد بی‌آن که منتظر این مسئول و آن مقام باشند خیلی زود زندگی را به روستا بازخواهند گرداند‭.

مشاهدات خبرنگار آفتاب یزد حکایت از آن دارد که مهم‌ترین مسئله‌ی این روستا در کنار مسئله‌ی بازسازی خانه‌های تخریب شده، جاده و آب آشامیدنی است؛ موضوعی که به جد اهالی این روستا را به خصوص در ایام عزاداری‌های محرم، نگران کرده است‭.

آن طور که اهالی می‌گویند، بالادست این روستا، یکی‭ - ‬دو روستا به طور کلی ویران شده‌اند که اگر چه سکنه‌ی زیادی نداشته‌اند اما حجم خسارت‌ها به دلیل تلف شدن احشام و ویرانی خانه‌ها قابل تامل است‭...

آماده‌ی برگشتن می‌شویم با صحنه‌هایی که بازهم تا مدت‌ها رهای‌مان نمی‌کند ولی عادت کرده‌ایم در مقاطع زمانی مختلف به مناطق حادثه‌دیده سر بزنیم شاید در سرکشی‌های بعدی مهم‌تر و موثرتر باشیم‭.