شایع‌ترین علت کم خونی در زنان

یک متخصص زنان و زایمان با بیان اینکه دوره های قاعدگی و بارداری از دلایل رایج از دست دادن خون است، بر ضرورت تشخیص علت کمبود آهن و پیگیری مراحل درمانی تاکید کرد.

کد خبر: ۱۱۱۵۶۹۴

تاریخ: ۰۶ ارديبهشت ۱۴۰۱ - ۰۸:۵۰

به گزارش «تابناک» به نقل از مهر، ملیحه عرب، با اشاره به اینکه زمانی که فرد به مقدار کافی هموگلوبین در خون خود نداشته باشد، کم خون است، اظهار کرد: هموگلوبین به گلبول‌های قرمز کمک می‌کند تا اکسیژن را به تمام قسمت‌های بدن منتقل کنند.

وی افزود: اگر سطح هموگلوبین پایین باشد، بدن ممکن است تمام اکسیژن مورد نیاز خود را دریافت نکند.

عرب با اشاره به دلایل مختلف ایجاد کم خونی خاطرنشان کرد: کم خونی ممکن است به دلایل مختلفی اتفاق بیافتد که یکی از دلایل رایج آن کمبود آهن است، به این نوع کم خونی فقر آهن می‌گویند.

به گفته عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، علت کمبود آهن می‌تواند این باشد که مقدار زیادی خون از دست داده باشید، این موضوع می‌تواند به آرامی و در طول زمان یا به طور ناگهانی اتفاق بیفتد، این مسئله شایع‌ترین علت کم خونی فقر آهن است.

وی اظهار کرد: دوره‌های قاعدگی و بارداری از دلایل رایج از دست دادن خون هستند.

عرب با تاکید بر اینکه در افراد مسن، تومورهای روده می‌توانند خونریزی ایجاد کنند، ادامه داد: گاهی اوقات خونریزی به قدری آهسته اتفاق می‌افتد که شما خون را در حرکات روده خود نمی‌بینید.

ناتوانی بدن در جذب کافی آهن، یکی دیگر از علت‌های ایجاد فقر آهن است که این متخصص زنان و زایمان به آن اشاره کرد و گفت: این مشکل در افرادی که معده یا روده خود را جراحی کرده اند شایع‌تر است. همچنین ابتلاء به بیماری سلیاک که بر سلول‌های روده اثر می‌گذارد از دیگر علل این مسئله است.

وی با بیان اینکه یکی دیگر از مواردی که ممکن است باعث عدم جذب آهن باشد به دوران کودکی مربوط می‌شود، خاطرنشان کرد: این مشکل در نوزادانی است که از طریق شیر خشک، غذا یا مکمل‌ها آهن کافی دریافت نمی‌کنند. همچنین ممکن است در مناطقی از جهان که افراد آهن کافی در رژیم غذایی خود دریافت نمی‌کنند، اتفاق بیفتد.

این متخصص زنان و زایمان به نشانه‌های ابتلاء به کم خونی فقر آهن اشاره کرد و گفت: بسیاری از افراد مبتلا به کم خونی فقر آهن هیچ علامتی ندارند و این در شرایطی است که نشانه‌های این بیماری با احساس خستگی یا ضعف، به خصوص در ورزش یا بالا رفتن از پله‌ها و سردرد بروز می‌کند.

به گفته وی، درد قفسه سینه یا مشکل تنفسی، هوس‌های غیر طبیعی مثل خوردن یخ یا خاک رس از دیگر نشانه‌های ابتلاء به کم خونی است.

سندرم پاهای بی قرار که در آن پاها به حرکت خود به خصوص در شب ادامه می‌دهند از دیگر نشانه‌های ابتلاء به کم خونی است که این عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی به آن اشاره کرد.

وی در پاسخ به این سوال که آیا آزمایشی برای تشخیص کم خونی وجود دارد یا خیر، گفت: پزشک می‌تواند خون شما را با یک آزمایش ساده CBC از نظر کم خونی آزمایش کند، اگر آزمایش خون نشان دهد که شما کم خونی دارید، یا اگر علائم فقر آهن دارید، پزشک از شما سوالاتی می پرسد و سایر آزمایش‌های خون را انجام می‌دهد تا تشخیص دهد چه چیزی باعث کم خونی شما می‌شود و بهترین روش برای درمان آن چیست.

عرب در ادامه به روش‌های درمان کم خونی ناشی از فقر آهن اشاره کرد و افزود: کمبود آهن با دادن آهن اضافی به بیمار درمان می‌شود و باید به این نکته توجه داشت که تنها استفاده از غذاهای حاوی آهن برای جبران کمبود آهن کافی نیست.

وی درباره درمان مبتلایان به کم خونی شدید نیز توضیح داد: ممکن است این افراد نیاز به تزریق خون داشته باشند، ضمن این که داروهای تأمین کننده آهن به صورت قرص و یا به صورت تزریقی نیز تجویز می‌شود.

این متخصص زنان و زایمان در ادامه به عوارض درمان توسط قرص‌های آهن نیز اشاره کرد و گفت: این داروها می‌توانند عوارض جانبی مانند ناراحتی معده و یبوست (حرکت خیلی کم روده یا حرکات روده‌ای که سخت یا دردناک است) ایجاد کنند، ضمن این که برخی از افراد نمی‌توانند آهن کافی از قرص‌ها دریافت کنند.

وی ادامه داد: جراحی کاهش وزن، بیماری التهابی روده و بارداری از جمله شرایطی است که معده مبتلایان به کم خونی با فقر آهن، نتوانند قرص آهن را تحمل کنند.

عرب توصیه کرد: اگر عوارض جانبی دارید یا نمی‌توانید آهن کافی از قرص‌ها دریافت کنید، اقداماتی وجود دارد که می‌توانید برای کاهش این عوارض انجام دهید، یا ممکن است به آهن تزریقی نیاز پیدا کنید بنابراین حتماً در این شرایط خودسرانه داروها را قطع نکنید و با پزشکتان مشورت کنید.

وی تاکید کرد: مهم است بدانید که چرا دچار کمبود آهن شده اید، اگر ناشی از دست دادن خون باشد، باید علت خونریزی را پیدا کرد، همچنین علل دیگر نیز در روند درمان اثر دارند، باید اطمینان حاصل کنید که تمام دستورالعمل‌های مربوط به آزمایش و درمان را به درستی دنبال می‌کنید.