ایران درودی نقاش و مستندساز برجسته ایرانی بدورد حیات گفت

ایران درودی، نقاش، نویسنده، کارگردان، منتقد هنری و استاد دانشگاه کشورمان که چندی قبل ۸۵ سالگی اش را جشن گرفت، تقریبا از همان شهریور ماه امسال به کرونا مبتلا شد و پس از بستری شدن در بیمارستان و گذراندن دوران نقاهت، برای ادامه مراحل درمان به منزل انتقال یافت. تا اینکه پس از چند ماه مبارزه با بیماری، امروز (جمعه) هفتم آبان ماه خبر درگذشت این هنرمند اعلام رسمی شد.

کد خبر: ۱۰۸۴۶۷۹

تاریخ: ۰۷ آبان ۱۴۰۰ - ۱۲:۱۵

ایران درودی ـ نقاش معاصر کشورمان ـ پس از تحمل سه ماه بیماری و مبارزه، جمعه ـ هفتم آبان ماه ـ درگذشت.

به گزارش «تابناک»، ایران درودی، نقاش، نویسنده، کارگردان، منتقد هنری و استاد دانشگاه کشورمان که چندی قبل ۸۵ سالگی اش را جشن گرفت، تقریبا از همان شهریور ماه امسال به کرونا مبتلا شد و پس از بستری شدن در بیمارستان و گذراندن دوران نقاهت، برای ادامه مراحل درمان به منزل انتقال یافت. تا اینکه پس از چند ماه مبارزه با بیماری، امروز (جمعه) هفتم آبان ماه خبر درگذشت این هنرمند اعلام رسمی شد.

ایران دَرّودی نقاش، منتقد هنری، کارگردان و نویسنده ایرانی، 11 شهریور 1315 در مشهد و در خانواده ای ثروتمند به دنیا آمد. مادرش از خاندان تاجران قفقازی مهاجر و اصالتا بادکوبه ای بود و پدرش از خانواده ای سرشناس که به بازرگانی مشغول بودند. ایران به واسطه شغل پدر در یک سالگی به همراه خانواده به آلمان رفت ولی آنان با شروع جنگ جهانی با مشقت به کشور بازگشتند.

چند سال در مشهد زندگی کردند و سپس راهی تهران شدند. او که دختری درون گرا بود، دوره دبستان و دبیرستان را به سختی گذراند و هرگز علاقه ای به درس از خود نشان نمی داد اما از آنجایی که همواره به نقاشی توجه ویژه ای داشت، به تشویق خواهرش پوران به کلاس نقاشی رفت و فراگیری این هنر را آغاز کرد.

وی در سال ۱۹۵۴ برای تحصیل در رشته نقاشی به دانشکده عالی هنرهای زیبای پاریس (بوزار( رفت و طی پنج سال‌ به یادگیری موسیقی و نقاشی در فرانسه پرداخت. او بعد از بوزار وارد مدرسه لوور شد و تاریخ هنر خواند. چندی بعد به تحصیل هنر ویترای در بلژیک مشغول شد و سپس در رشته تهیه و کارگردانی برنامه‌های تلویزیونی در انستیتو آر.سی. آی نیویورک مشغول به تحصیل شد.

ایران درودی پس از پایان تحصیلاتش در فرانسه به ایران بازگشت و در قامت هنرمندی حرفه ای، اولین نمایشگاه نقاشی به سبک امروزی را در اردیبهشت 1339 در ایران و در تالار فرهنگ تهران برپا کرد. او سپس مجددا به اروپا و بعد امریکا رفت و ابتدا به کار روزنامه نگاری پرداخت. در ادامه به برنامه سازی در تلویزیون روی آورد و مستندهایی درباره هنر ایران برای تلویزیون امریکا ساخت.

ایران درودی در آمریکا با پرویز مقدسی کارگردان تئاتر و سینما آشنا شد و با اشتیاق به او پیشنهاد ازدواج داد. مقدسی پذیرفت و آن دو به سرعت ازدواج کردند اما متاسفانه همسرش در جوانی درگذشت و ایران دیگر ازدواج نکرد.

درودی پس از ازدواج در آمریکا در سال 1346 به اتفاق همسرش به ایران بازگشت و به استخدام تلویزیون ملی ایران در آمد و طی شش سال حضورش در این سازمان، بیش از 80 فیلم مستند تلویزیونی موفق درباره هنرمندان ایران و جهان ساخت. همین امرسبب شد تا دانشگاه صنعتی شریف از او دعوت به عمل آورد تا به عنوان استاد افتخاری، تدریس تاریخ و شناسایی هنر را در این دانشگاه برعهده گیرد.

این فعالیت های تلویزیونی چند سال بعد با استعفای او خاتمه یافت و درودی مجددا به برگزاری نمایشگاه نقاشی و نویسندگی روی آورد. وی تاکنون آثارش را در بیش از ۶۳ نمایشگاه انفرادی و ۲۵۰ نمایشگاه گروهی در ایران و سراسر جهان به نمایش گذاشته است. او سخنرانی های بسیاری با موضوع هنر، نقاشی و زنان هنرمند ایرانی در ایران و دیگر کشورها داشته و نقدهای و مقالات هنری متعددی نگاشته است.

نمایشگاه‌های انفرادی

• ۱۳۳۷ ه.ش:۱۹۵۸م. مرکز هنرهای میامی بیچ

• ۱۳۳۷ ه.ش:۱۹۵۸م. دانشگاه کلمبیا، آمریکا.

• ۱۳۳۸ ه.ش:۱۹۵۹م. هتل «هیلتون»، تهران.

• ۱۳۳۸ ه.ش:۱۹۵۹م. تالار فرهنگ»، تهران.

• ۱۳۳۸ ه.ش:۱۹۶۱م. انجمن ایران و آمریکا»، تهران.

• ۱۳۴۰ ه.ش:۱۹۶۱م. تالار فرهنگ»، ایران.

• ۱۳۴۲ ه.ش:۱۹۶۳م. موزه «ایکسل»، بروکسل.

• ۱۳۴۳ ه.ش:۱۹۶۴م. گالری «سنتاماریا پیزا»، میلان.

• ۱۳۴۳ ه.ش:۱۹۶۴م. گالری «بورخس»، تهران.

• ۱۳۴۴ ه.ش:۱۹۶۵م. انجمن ایران و آمریکا»، تهران.

• ۱۳۴۸ ه.ش:۱۹۶۹م. گالری «نگار»، تهران.

• ۱۳۴۹ ه.ش:۱۹۷۰م. هتل «هیلتون»، تهران.

• ۱۳۴۹ ه.ش:۱۹۷۰م. دانشگاه «صنعتی شریف»، تهران.

• ۱۳۵۱ ه.ش:۱۹۷۲م. انستیتو «گوته»، تهران.

• ۱۳۵۲ ه.ش:۱۹۷۳م. گالری «اسپس ۲۰۰۰» نیویورک.

• ۱۳۵۲ ه.ش:۱۹۷۳م. انستیتو «گوته»، آبادان، شیراز، مشهد، اصفهان.

• ۱۳۵۲ ه.ش:۱۹۷۳م. گالری «دروآن»، پاریس.

• ۱۳۵۲ ه.ش:۱۹۷۳م. گالری «آرتیوم آرتیست»، ژنو.

• ۱۳۵۳ ه.ش:۱۹۷۴م. گالری «۲۱»، زوریخ.

• ۱۳۵۳ ه.ش:۱۹۷۴م. شرکت ملی نفت ایران»، آبادان.

• ۱۳۵۳ ه.ش:۱۹۷۴م. دانشگاه «فردوسی» مشهد.

• ۱۳۵۴ ه.ش:۱۹۷۵م. گالری «درودی»، تهران.

• ۱۳۵۴ ه.ش:۱۹۷۵م. گالری «دروآن»، توکیو.

• ۱۳۵۴ ه.ش:۱۹۷۵م. گالری «لاگالریا»، مکزیکوسیتی.

• ۱۳۵۵ ه.ش:۱۹۷۶م. گالری «اریتاژ»، تورنتو.

• ۱۳۵۵ ه.ش:۱۹۷۶م. موزه «هنرهای زیبا»، مکزیکوسیتی.

• ۱۳۵۵ ه.ش:۱۹۷۶م. دانشگاه «فردوسی» مشهد.

• ۱۳۵۵ ه.ش:۱۹۷۶م. دانشگاه اصفهان.

• ۱۳۵۵ ه.ش:۱۹۷۶م. شرکت ملی نفت ایران»، آبادان.

• ۱۳۵۵ ه.ش:۱۹۷۶م. تلویزیون ملی ایران»، شیراز.

• ۱۳۵۵ ه.ش:۱۹۷۶م. گالری «الکساندر»، تهران.

• ۱۳۵۷ ه.ش:۱۹۷۸م. باشگاه نخست‌وزیری» تهران.

• ۱۳۵۷ ه.ش:۱۹۷۸م. هتل «اینترکنتینتال»، ژنو.

• ۱۳۶۱ ه.ش:۱۹۸۲م. گالری «موت»، ژنو.

• ۱۳۶۶ ه.ش:۱۹۸۷م. گالری «بایول»، پاریس.

• ۱۳۶۷ ه.ش:۱۹۸۸م. سالن «رولان گاروس»، «پاله دوشایو»، پاریس.

• ۱۳۶۷ ه.ش:۱۹۸۸م. استودیو «کیو»، نیوجرسی.

• ۱۳۶۷ ه.ش:۱۹۸۸م. گالری «آرت دکور»، واشینگتن دی.سی.

• ۱۳۶۸ ه.ش:۱۹۸۹م. فرست «کردیت بانک»، لوس آنجلس.

• ۱۳۷۰ ه.ش:۱۹۹۱م. مرکز فرهنگی «M.O.R.C. A» پاریس.

• ۱۳۷۰ ه.ش:۱۹۹۱م. بنیاد فرهنگی ایران»، دوسلدورف.

• ۱۳۷۱ ه.ش:۱۹۹۲م. مجموعه فرهنگی آزادی»، تهران.

• ۱۳۷۱ ه.ش:۱۹۹۲م. گالری «سپهری»، تهران.

• ۱۳۷۳ ه.ش:۱۹۹۴م. گالری «۵۴» نیویورک.

• ۱۳۷۳ ه.ش:۱۹۹۴م. سازمان ملل»، نیویورک.

• ۱۳۷۴ ه.ش:۱۹۹۵م. نگارخانه«برگ»، تهران.

• ۱۳۷۸ ه.ش:۱۹۹۹ م. گالری «حوریان» سانفرانسیسکو.

• ۱۳۷۸ ه.ش:۱۹۹۹م. دانشگاه «ویرجنیاتک» ویرجنیا، آمریکا.

• ۱۳۷۸ ه.ش:۱۹۹۹م. دانشگاه «U.C.L.A.» لس‌آنجلس.

• ۱۳۸۱ ه.ش:۲۰۰۲م. خانه هنرمندان»، تهران.

• ۱۳۸۱ ه.ش:۲۰۰۲م. موزه «هنرهای معاصر»، اصفهان.

• ۱۳۸۲ ه.ش:۲۰۰۳م. گالری «پگاه»، کرمان.

• ۱۳۸۷ ه.ش:۲۰۰۸م. موزه «هنرهای معاصر»، تهران.

• ۱۳۸۷ ه.ش:۲۰۰۸م. گالری «شیرین»، تهران.

• ۱۳۹۲ ه.ش:۲۰۱۳م. خانه هنرمندان»، تهران.

• ۱۳۹۲ ه.ش:۲۰۱۳م. موزه «هنرهای معاصر» تهران، رونمایی از چاپ پانزدهم کتاب در فاصله دو نقطه همراه با نمایش آثار ایران درّودی متعلق به گنجینه موزه.

*کتاب ها *

• ایران درّودی (آثار نقاشی ۱۳۵۲–۱۳۳۸) چاپ اول، ناشر: مؤلف. چاپ دوم، ناشر: انتشارات امیر کبیر.

• در فاصله دو نقطه…! زندگی‌نامه نقاش به قلم خود او، ناشر: نشر نی

• چشم شنوا (آثار نقاشی) ناشر: مؤلف

*فیلم‌هایی که در مورد ایران درّودی ساخته شده‌است *

• فیلم «مستندی درباره ایران درّودی» به کارگردانی حسن امامی

• فیلم «چه شگفت است عشق، که هم زخم است و هم مرهم» به کارگردانی بنکدار و علیمحمدی

• فیلم «ایران درّودی، نقاش لحظه‌های اثیری» به تهیه و کارگردانی بهمن مقصودلو

• فیلم «ایران درّودی» - کارگردان مستانه مهاجر

• فیلم «زن، نور، نقاشی» - کارگردان محمود شکراللهی