چرا به کارگیری دانش‌آموختگان دانشگاه امام صادق در دولت مساله‌ساز شد؟/ برخی وزارتخانه‌ها محفل به کارگیری همکلاسی‌ها!

انتصابات از یک دانشگاه خاص در قوه مجریه و دیگر نهاد‌های کشور، نوعی پمپاژ ناامیدی در میان دانشجویان دیگر دانشگاه‌های کشور است که قرار است به زودی از این دانشگاه‌ها فارغ التحصیل شوند. اساسا بازخورد این اخبار در بین فارغ التحصیلان دانشگاه‌های بزرگی همچون تهران، علامه طباطبایی، صنعتی شریف، امیرکبیر و حتی سایر دانشگاه‌ها نیز ...

کد خبر: ۱۰۸۳۸۶۳

تاریخ: ۰۳ آبان ۱۴۰۰ - ۱۳:۵۶

به کارگیری گسترده فارغ التحصیلان دانشگاه امام صادق در دولت سیزدهم، علاوه بر اینکه باعث انتقاداتی در این زمینه شد، به ساخت فکاهی ها و جملات طنزی که عمدتا در فضای مجازی بازتاب زیادی هم پیدا کرد، انجامید.

به گزارش تابناک، کار تا جایی پیش رفت که صدای فارغ التحصیلان سایر دانشگاه های کشور هم درآمد و این سوال بزرگ را ایجاد کرده که سهم دانشگاه های بزرگ کشور در اداره کشور کجاست؟ این موضوع حتی باعث موضع گیری برخی وزرایی که خود فارغ التحصیل دانشگاه امام صادق بودند نیز شد.

*دانشگاه امام صادق (ع) کجاست؟

دانشگاه امام صادق (ع) مجموعه‌ای بزرگ با معماری زیبا و محیطی سرسبز در منطقه شهرک غرب تهران و حوالی پل مدیریت فعلی است که قدمت آن به سال ۴۸ برمی‌گردد و قبل از انقلاب شعبه مطالعات مدیریت دانشگاه هاروارد بود. این دانشگاه بعد از انقلاب با تاکید بر لزوم پیوند حوزه و دانشگاه زیر نظر نهادی به نام جامعه‌الامام الصادق قرار گرفت تا مدیران و کارشناسانی بر پایه معارف اسلامی و انقلابی برای اداره کشور تربیت کند.

دانشگاه امام صادق (ع) یک دانشگاه غیردولتی است که ریاست آن بر عهده مرحوم آیت الله محمدرضا مهدوی کنی رئیس فقید مجلس خبرگان رهبری قرار داشت و همواره بر رکن «پایگاه علمی و تربیتی جهان اسلام» تاکید داشت. در سال 97 با حکم، صادق آملی لاریجانی رئیس اسبق قوه قضاییه که ریاست هیات امنای این دانشگاه را بر عهده دارد، حجت‌الاسلام حسینعلی سعدی ریاست آن را بر عهده گرفت.

دانشکده معارف اسلامی و اقتصاد، دانشکده الهیات ـ معارف اسلامی و ارشاد، دانشکده معارف اسلامی و حقوق، دانشکده معارف اسلامی و علوم سیاسی، دانشکده معارف اسلامی و مدیریت، دانشکده معارف اسلامی و فرهنگ و ارتباطات، بخش زبان های خارجی و ... از جمله دانشکده های دایر در دانشگاه امام صادق (ع) است.

*مسئولان دولت سیزدهم؛ فارغ التحصیلان دانشگاه امام صادق (ع)

با پيروزي سید ابراهيم رييسي در انتخابات خردادماه امسال (1400)، حضور فارغ التحصیلان این دانشگاه بيش از گذشته به چشم آمده و در اين مدت شاهد آن بوديم كه تعداد قابل‌توجهي از دانش‌آموختگان امام صادق در سمت‌هاي كليدي دولت مشغول به كار شدند.

* معاونین امام صادقی رئیس جمهور

«غلامحسین اسماعیلی» از معتمدین رئیس جمهور، که از قوه قضائیه جزو نزدیکان او بوده و اکنون نیز سمت مهم رئیس دفتر رئیس جمهور را در اختیار دارد، از اساتید حقوق دانشگاه امام صادق (ع) بوده است. سیدمحمد حسینی نیز که رشته معارف اسلامی و حقوق سیاسی را تا مقطع کارشناسی ارشد به صورت پیوسته در این دانشگاه گذرانده، معاونت امور مجلس رئیس جمهور را دارد.

از دیگر انتصابات رئیس جمهور، که او هم بسیار جوان و از تحصیل‌کرده ها و شاغلین دانشگاه امام صادق است، «میثم ‌لطیفی» است که مدرک کارشناسی ارشد پیوسته معارف اسلامی و مدیریت صنعتی را از این دانشگاه گرفته و برای مدتی هم ریاست دانشکده مدیریت دانشگاه امام صادق را داشته و با حکم ابراهیم رئیسی، معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان امور اداری و استخدامی کشور است.

*وزرای امام صادقی رئیس جمهور

«احسان خاندوزی» وزیر امور اقتصادی و دارایی و حجت عبدالملکی وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی دولت سیزدهم، هر دو تحصیل‌کرده رشته معارف اسلامی و اقتصاد از دانشگاه امام صادق هستند و گفته می شود «احمد وحیدی» وزیر کشور نیز دوره دکترای خود را در دانشگاه امام صادق (ع) گذرانده است.

همچنین علی صالح‌آبادی، رئیس‌ ‎ کل بانک مرکزی، علی باقر کنی، معاون سیاسی وزارت امور خارجه، داود منظور، رئیس سازمان امور مالیاتی، مجید عشقی، رئیس سازمان بورس، وحید یامین پور، معاون وزیر ورزش، حسین قربانزاده رئیس سازمان خصوصی سازی و ... نیز جزو چهره هایی هستند که در دولت رئیسی پست گرفته اند و از دانش آموختگان دانشگاه امام صادق به شمار می روند.

*وزارت اقتصاد یا شعبه دوم دانشگاه امام صادق (ع)

آن گونه که گفته می شود غلظت انتصابات فارغ التحصیلان دانشگاه امام صادق (ع) در وزارت اقتصاد نسبت به سایر وزارتخانه های کشور بیشتر است، تا جایی که حالا صدای احسان خاندوزی وزیر اقتصاد که خود نیز از فارغ التحصیلان این دانشگاه هم هست، درآمده، به گونه ای که او در مراسم معارفه رئیس جدید سازمان امور مالیاتی، موکد از روسای سازمان‌های امور مالیاتی و بورس خواسته تا از انتصاب فارغ‌التحصیلان دانشگاه امام صادق(ع) در معاونت‌های این سازمان‌ها خودداری کنند.

خاندوزی هدف اصلی از این دستور را تنوع‌بخشی در توان مدیریتی عنوان کرده و گفته از این پس به هیچ‌وجه در معاونت‌های این سازمان‌ها از فارغ‌التحصیلان دانشگاه امام صادق (ع) استفاده نشود و اگر افراد توانمندی از فارغ‌التحصیلان این دانشگاه وجود دارند، در جایگاه‌های دیگر به‌ خدمت گرفته شوند.

این دستور خاندوزی در حالی توسط برخی رسانه ها منعکس شده است که گفته می شود برخی از همکلاسی ها او در دانشگاه امام صادق که اکنون به رياست سازمان خصوصی سازی، سازمان امور مالياتي و سازمان بورس و به عنوان معاونان وی منصوب شده اند و اسامی برخی از آنان پیشتر عنوان شد، در این وزارتخانه مشغول به کار شده اند.

«فرشاد فتوت»، مدير روابط عمومي وزارتخانه اقتصاد، «مهدی اسماعیلی» رئیس حوزه وزارتی و «ميثم پيله‌فروش» دستيار وزير نيز از فارغ‌التحصيلان دانشگاه امام صادق هستند. این دستورالعمل احسان خاندوزی، واکنش شدید سیدنظام موسوی عضو هیات رئیسه مجلس را بر عهده داشته است.

او در توییتی خطاب به خاندوزی نوشته است: در رسانه‌ها خواندم و ندیدم تکذیب شود که وزیر اقتصاد از رئیس سازمان مالیاتی (هردو دانش آموخته دانشگاه امام صادق) خواسته تا معاونانش امام صادقی نباشند؛ برادرخاندوزی! انتصاب ۵ رکن مهم وزارتخانه از رفقای یک دانشگاه، اشتباه فاحش بود؛ منع بکارگیری سایر شایستگان از آن دانشگاه هم ظلم است.

*از ظرفیت فارغ التحصیلان دانشگاه های بزرگ کشور در دولت استفاده شود

انتصابات از یک دانشگاه خاص در قوه مجریه و دیگر نهاد‌های کشور، نوعی پمپاژ ناامیدی در میان دانشجویان دیگر دانشگاه‌های کشور است که قرار است به زودی از این دانشگاه‌ها فارغ التحصیل شوند. اساسا بازخورد این اخبار در بین فارغ التحصیلان دانشگاه‌های بزرگی همچون تهران، علامه طباطبایی، صنعتی شریف، امیرکبیر و حتی سایر دانشگاه‌ها نیز قطعا بر شدت جست و جوی آمال و آرزوهای آنان در آن طرف مرزها می افزاید.

با در پیش گرفته شدن چنین رویه ای، فارغ التحصیلان سایر دانشگاه ها، سهم دانش و توان خود را در اداره و ارتقای مدیریتی و علمی کشور ناچیز قلمداد می کنند که این موضوع قطعا، اثرات جبران ناپذیری بر تولید علم و دانش افروزی در کشور خواهد داشت.

از این حیث پیشنهاد می شود که بخش های مختلف در دولت از ظرفیت فارغ التحصیلان سایر دانشگاه های کشور نه صرفا در سطح مدیران میانی، بلکه در سطح مدیریت عالی کشور استفاده کنند و حلقه مدیران اصلی قوه مجریه را  محدود به ظرفیت یک یا دو دانشگاه، دوستان و رفقا و همکلاسی های خود نکنند.