اهالی فرهنگ و هنر نشسته به انتظار مدیران سینما، تئاتر، موسیقی و مطبوعات

گروهی از هنرمندان در انتظار نشسته‌اند تا فعالیت و کیفیت فعالیت‌شان را با مدیران ارشد مرتبط تنظیم کنند و از این منظر شتاب بخشیدن به تعیین ترکیب مدیران فرهنگی ارشد دولت یک ضرورت است.

کد خبر: ۱۰۷۶۰۳۹

تاریخ: ۲۲ شهريور ۱۴۰۰ - ۲۲:۲۷

پس از گذشت چندین هفته از عمر دولت سیزدهم، فرآیند تغییرات در بدنه اجرایی دولت آغاز شده اما این تغییرات آهسته، هنوز مشمول عرصه فرهنگ و هنر ایران نشده است؛ مساله‌ای که هرچند در راستای تغییرات با مطالعه و انتخاب گزینه‌های شایسته‌تر بوده، منجر به حس تعلیق در فعالیت‌ها شده و گروهی از هنرمندان در انتظار نشسته‌اند تا فعالیت و کیفیت فعالیت‌شان را با مدیران ارشد مرتبط تنظیم کنند و از این منظر شتاب بخشیدن به تعیین ترکیب مدیران فرهنگی ارشد دولت یک ضرورت است.

به گزارش «تابناک»؛ از غروب سومین روز شهریور که محمدمهدی اسماعیلی از مجلس شورای اسلامی رای اعتماد گرفت و به ساختمان روبروی مجلس رفت تا وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی را اداره کند، کمتر از سه هفته می‌گذرد و همان گونه که انتظار می‌رفت، او به دور از شتابزدگی در حال بررسی روند و تعیین گزینه‌های مدیریت حوزه هنر و ایران است؛ اقدامی که معمولاً در هماهنگی با مقامات بالادستی رخ می‌دهد و به سنت تاریخی و به طور معمول صرفاً نظر وزیر تعیین‌کننده نبوده و نیست.

این وضعیت از جهت توجه ویژه انتخاب مدیران توانمند قابل تقدیر است؛ اما از منظری دیگر ـ که بسیار حیاتی است ـ تاثیر خوشایندی بر فرهنگ نمی‌گذارد و آن تاثیر ناخوشایند نیز معلق شدن فعالیت‌های فرهنگی است. واقعیت آن است که سیاست گذاری در عرصه فرهنگ و نحوه اجرای این سیاست‌ها، نسبت معناداری با مدیران ارشد اجرایی هنری دارد. به همین دلیل به عنوان نمونه، با وجود آنکه سیاست‌های نظام در حوزه سینما در دو دهه اخیر تغییر نکرده، نوع مدیریت سینما در دوران ریاست جعفری جلوه، شمقدری، ایوبی، حیدریان و انتظامی در عین برخورداری از نقاط اشتراک اندک، تفاوت‌های بسیار فاحشی دارد.

این شرایط را در عرضه تئاتر، موسیقی، هنرهای تجسمی، کتاب و مطبوعات نیز می‌توان مشاهده کرد و سابقه، قرابت گروهی، جهت‌گیری فکری و توانایی اجرایی معاون وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در هریک از این بخش‌ها که عملاً مقام اول اجرایی در این عرصه‌ها محسوب می‌شود، در خروجی نهایی تاثیرگذار بوده و نمی‌توان این نقش را به کل منکر شد. قاعدتاً این سلیقه بر جنس تولیدات قابل عرضه و همچنین بازگشت مالی محصولات فرهنگی و هنری به خصوص در حوزه سینما که گران‌ترین محصول فرهنگی و هنری محسوب می‌شود، تاثیر بسیار محسوسی دارد.

بنابراین طبیعی است که گروهی از اهل هنر، به خصوص آنهایی که تولیدشان با ریسک سرمایه گذاری همراه است، به ویژه گروهی از سرمایه گذاران و تهیه کنندگان سینماگران و موسیقی تا زمان مشخص شدن مدیر جدید سینما و مدیر تازه موسیقی ایران، تولید آثار جدید را متوقف کنند و این کار را به حضور مدیران جدید و درک شرایط تازه این وزارتخانه موکول نمایند. با توجه به آنکه هنر ایران، متاثر از شیوع کرونا و تعطیلی مکرر سالن‌های سینما، تئاتر و موسیقی و ریزش شدید مخاطبان، با بحران بزرگی روبه روست که تولیدکنندگان را کم‌انگیزه کرده، این تعلیق نیز می‌تواند تاثیر مضاعفی داشته باشد و همین تولید اندک را نیز تحت‌الشعاع قرار دهد.

از این نظرگاه، تسریع در انتصاب مدیران ارشد وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، اقدامی ضروری است تا همزمان با تکمیل فرآیند واکسیناسیون عمومی کرونا و بازگشت شرایط نسبتاً طبیعی و بهبود اوضاع برای تجمع‌های عمومی، تولیدات باکیفیت فرهنگی و هنری برای عرضه در دسترس باشد که رونق را به سالن‌های سینما، تئاتر و موسیقی بازگرداند و اماکن فرهنگی و هنری بتوانند اقتصاد هنر را به مسیر رشد بازگردانند؛ بنابراین تاخیر بیشتر که فاصله باقی مانده تا فصل جشنواره‌های فجر را به عنوان مهم‌ترین آوردگاه‌های داخلی، کوتاه‌تر و تولید هنری با رعایت سیاست‌های اجرایی فرهنگی تازه را دشوار خواهد ساخت، غیرضروری است.