برادرکشی برای نجات فرزند

کد خبر: ۱۰۵۹۱۵۶

تاریخ: ۳۰ خرداد ۱۴۰۰ - ۲۲:۴۰

مردی که در جریان یک درگیری برادرش را به قتل رسانده بود در حالی در شعبه دهم دادگاه کیفری استان تهران محاکمه شد پدر و مادرش از قصاص وی صرف نظر کرده بودند.

به گزارش ایران، رسیدگی به این پرونده با گزارش یک درگیری مرگبار میان دو برادر آغاز شد و مأموران پس از حضور در محل و بررسی‌های اولیه متوجه شدند که متهم با ضربات چاقو برادرش را به قتل رسانده است.

متهم که پس از درگیری خودش را به مأموران معرفی کرده بود در اعترافاتش گفت: برادرم از بدو تولد ناتوانی ذهنی داشت و همیشه با رفتارهایش ما را اذیت می‌کرد. روز حادثه هم برادرم اول به من و بعد به پسرم حمله کرد و می‌خواست پسرم را بکشد که تصمیم گرفتم او را بزنم البته قصدم کشتن او نبود. من نمی‌خواستم برادرم بمیرد فقط می‌خواستم پسرم را نجات بدهم.

با اعترافات متهم و بازسازی صحنه، کیفرخواست علیه او صادر و پرونده به شعبه دهم دادگاه کیفری استان تهران ارسال شد.

در ابتدای جلسه پدر و مادر قربانی اعلام گذشت کردند و گفتند از پسر بزرگشان هیچ شکایتی ندارند. سپس متهم به دفاع از خودش پرداخت و گفت: ما 8 خواهر و برادر بودیم و پدرمان با سختی زندگی‌مان را اداره می‌کرد. برادرم هنگام تولد دچار عارضه مغزی شده و مشکلات روحی و روانی زیادی داشت. به همین خاطر بیمار بود و همیشه برای ما مشکلاتی ایجاد می‌کرد.

وی ادامه داد: من به خاطر مشکلات خانوادگی به دام اعتیاد افتادم و معتاد شدم. اما بعد از چند سال ترک کردم و برای تأمین هزینه زندگی‌ام با تاکسی کار می‌کردم.

متهم درباره جزئیات درگیری خونین با برادرش گفت: خانه پدری‌ام در منطقه جنوبی شهر بود و پشت خانه‌مان محوطه‌ای بود که افراد ناباب و خلافکار به آنجا رفت و آمد می‌کردند بعد از مدتی متوجه شدم برادرم نیز به آن مکان رفت و آمد می‌کند و آبرویمان را در محل برده بود. بارها به او تذکر داده بودم اما حرفم را گوش نمی‌داد.

آخرین بار برادرم به خانه آمد و سر موضوعی با هم درگیر شدیم. برادرم گردنم را گرفت و می‌خواست مرا خفه کند که همان موقع پسرم و دوستش به هواخواهی از من وارد دعوا شدند که برادرم پسرم را به سمت پارکینگ خانه برد و با او درگیر شد و گلویش را گرفته بود و می‌خواست او را خفه کند که برای دفاع از پسرم وارد دعوا شدم و سه ضربه چاقو به برادرم زدم.

متهم افزود: من قصد کشتن برادرم را نداشتم. فقط می‌گویم پشیمان هستم و تقاضای بخشش دارم. من زن و بچه دارم و باید خرجی آنها را بدهم و از قضات درخواست دارم نسبت به مجازاتی که برای من در نظر می‌گیرند تخفیف قائل شوند.پس از اظهارات متهم قضات برای صدور رأی وارد شور شدند.