تفاوت کارکردی ریفاینانس و فاینانس

کد خبر: ۱۰۵۶۵۱۷

تاریخ: ۱۷ خرداد ۱۴۰۰ - ۱۰:۰۹

فاینانس ساز و کاری است که در آن بین کشور سرمایه‌پذیر و سرمایه‌گذار قراردادی منعقد می‌شود که طرح یا پروژه‌ای همراه با توان ارزی لازم توسط کشور سرمایه‌گذار تامین شود.

به گزارش تابناک اقتصادی به نقل از ایبِنا، اعتبار اسنادی ریفاینانس (یا یوزانس داخلی) نوعی تسهیلات اعتباری است که در چارچوب یک خط اعتباری کوتاه مدت برقرار شده میان دو بانک یا دو موسسه مالی تحت یک قرارداد (Agreement) اعطا می شود. از راه این خط اعتباری وجه کالای مورد معامله بین خریدار (Applicant) و فروشنده (Beneficiary) در زمان معامله اسناد حمل به صورت نقدی (at sight) به فروشنده پرداخت می شود و سپس بانک گشایش کننده (Issuing Bank) وجه پرداخت شده به فروشند ه توسط بانک کارگزار (Financier) را یک سال بعد به همراه بهره متعلقه از خریدار دریافت نموده و بازپرداخت می کند.

همه واردکنندگان (اعم از تولیدی و تجاری) برای وارد کردن کالا، مواد اولیه، قطعات یدکی، ماشین آلات خطوط تولیدی، وخدمات می توانند با استفاده از خطوط اعتباری بین بانکی حداکثر یک ساله نسبت به گشایش اعتبارات اسنادی ریفاینانس اقدام کنند.

استفاده از تسهیلات کوتاه مدت بین بانکی (معمولا یکساله) را ریفاینانس گویند. در واقع زمانی که واحد اقتصادی و یا شخص، زمانبندی پرداخت بدهی را اصلاح می کند یا وام قدیم را با وام جدید با مشخصات و ویژگی های بهتر جایگزین می کند، ریفاینانس انجام داده است.

بانک ها با استفاده از منابع شعب خارج از کشور و منابع بانک های خارجی اقدام به پرداخت تسهیلات ارزی کوتاه‌مدت در قالب خطوط اعتباری ریفاینانس می کنند و با توجه به اینکه نرخ سود این گونه تسهیلات نسبت به سود تسهیلات ریالی بسیار کم است کمک موثری برای واردکنندگان جهت کاهش هزینه های تمام شده کالا خواهد بود.

مدت استفاده از تسهیلات کوتاه مدت حداکثر یک سال از زمان معامله اسناد است که تسهیلات ریفاینانس به صورت (سه، شش، و نه ماهه) نیز قابل استفاده است، اما مشروط به اینکه خط اعتباری خاص با شرایط زمانی زیر یکسال در بانک عامل وجود داشته باشد.

از سوی دیگر، ریفاینانس با فاینانس متفاوت است. فاینانس ساز و کاری است که در آن بین کشور سرمایه پذیر و سرمایه گذار، قراردادی منعقد می شود که طرح یا پروژه ای همراه با توان ارزی لازم توسط کشور سرمایه گذار تامین شود. زمانی که طرح یا پروژه به بهره برداری رسید، بر اساس میزان سرمایه گذاری و بهره متعلق به آن کشور، سرمایه پذیر متعهد می شود کل قیمت تمام شده طرح یا پروژه را به صورت اقساطی در اختیار کشور سرمایه گذار قرار دهد.

بنابراین تفاوت روش فاینانس با روش یوزانس در مدت زمان آن است که روش فاینانس برای تامین مالی بلندمدت تر به کار می رود. همچنین، در روش فاینانس بحث تامین مالی و دریافت پول به صورت وام مطرح است، در حالی که در روش یوزانس بحث کالا، خدمات و یا دانش فنی نیز وارد شده و در واقع این فناوری ها از کشور یا موسسه خارجی خریداری می شود. با توجه به نرخ بهره و تنظیم نرخ محصول توسط وام دهنده این روش بسیار پُر هزینه است.