جریمه‌های کرونایی؛ نفع سرشار دولت، زیان بزرگ مردم و بی اهمیت برای شهرداری!

تهران تنها شهری نیست که این محدودیت در آن به اجرا درمی‌آید و در پی آن، رانندگان متخلف جریمه می‌شوند و موظف به پرداخت مبالغی به دولت هستند و سوای آن، می‌بایست به جریمه رانندگانی که از منع تردد در جاده‌های بین شهری تخلف می‌کنند و مشمول جریمه ۵۰۰ هزار تومانی می‌شوند هم اشاره کرد؛ اما رهاورد این محدودیت کرونایی برای کلانشهر پایتخت، ورای این اعداد و ارقام است.

کد خبر: ۱۰۳۷۴۵۷

تاریخ: ۰۹ اسفند ۱۳۹۹ - ۲۲:۰۰

در شرایطی که از محل اجرای طرح تشدید محدودیت‌های کرونایی، سودی سرشار روانه جیب دولت خواهد شد، شهرداری هیچ سودی نمی‌برد و نصیب شهروندان، زیانی است که معلوم نیست چگونه می‌توانند مانعش شوند!

به گزارش «تابناک»؛ از نخستین روز آذرماه امسال که محدودیت‌های کرونایی در سراسر کشور تشدید شد، این سوال برای بسیاری بی پاسخ مانده که محل صرف جریمه‌های دریافتی از قبل اجرای این طرح کجا خواهد بود؟ سوالی که با افول آمار‌های کرونایی بسیار پررنگ‌تر شد، به ویژه پیرامون آن بخش از مقررات که محدودیت تردد شبانه نام دارد و در شهر‌های زرد، نارنجی و قرمز کرونایی اجرا می‌شود و مشمول جریمه ۲۰۰ هزار تومانی است.

بر اساس این طرح، خودرو‌هایی که از ساعت ۲۱ هر شب لغایت ۳ بامداد روز بعد در معابر شهر‌های مشمول محدودیت تردد شبانه رفت و آمد می‌کنند، به کمک دوربین‌های معابر شناسایی و جریمه ۲۰۰ هزار تومانی به حساب شان منظور می‌شود؛ جریمه‌ای که البته برخی شهروندان مانند کادر درمان، رانندگان تاکسی‌های اینترنتی و... از شمولش معاف هستند؛ هرچند گزارش‌هایی از صدور جریمه برای این دسته از شهروندان نیز منتشر شده که مسئولان پلیس راهور وعده رفعشان را داده اند.

اما بشنوید از رهاورد اجرای این طرح که تنها در تهران، روزانه ۷ تا ۸ هزار تخلف از آن به ثبت می‌رسد. این عددی است که چندی پیش، رئیس مرکز اجرائیات پلیس راهور پایتخت در گفتگو با رسانه ملی بیان کرد که معنای آن، جریمه یک میلیارد و چهارصد تا ششصد میلیون تومانی خودرو‌های متخلف در هر روز در تهران است؛ مبلغی که به ۴۲ تا ۴۸ میلیارد تومان در ماه می‌رسد و با توجه به اجرای این طرح در سه ماه و ده روز اخیر در تهران به حدود ۱۵۰ میلیارد تومان مجموع رسیده است.

تهران تنها شهری نیست که این محدودیت در آن به اجرا درمی‌آید و در پی آن، رانندگان متخلف جریمه می‌شوند و موظف به پرداخت مبالغی به دولت هستند و سوای آن، می‌بایست به جریمه رانندگانی که از منع تردد در جاده‌های بین شهری تخلف می‌کنند و مشمول جریمه ۵۰۰ هزار تومانی می‌شوند هم اشاره کرد؛ اما رهاورد این محدودیت کرونایی برای کلانشهر پایتخت، ورای این اعداد و ارقام است، به ویژه آنکه می‌دانیم در فصول سرد سال، پدیده وارونگی جوی بلای جای تهران می‌شود و نفس شهروندان را به شماره می‌اندازد.

صحبت درباره آلودگی هواست که به تاکید مدیران شهری، اجرای این طرح کرونایی هم در تشدید آن تاثیر گذار بوده است. امثال رئیس کمیسیون عمران و حمل و نقل شورای شهر تهران که می‌گوید: «از ابتدای اجرای محدودیت‌های تردد شبانه در پایتخت در شورای شهر اعتقاد داشتیم که این موضوع سبب افزایش ترافیک در برخی ساعات پیک در معابر و بزرگراه‌های پایتخت می‌شود که با اجرا شدن این موضوع و تداوم آن نیز مشخص شد که نه تنها ترافیک در ساعات‌ منتهی به اجرای طرح شبانه بیشتر می‌شود، بلکه مصرف سوخت نیز افزایش و آلودگی هوا نیز ایجاد خواهد شد.»

محمد علیخانی با تاکید بر این که مخالف اجرای این طرح است، می‌افزاید: «بنده از نظر ترافیکی مخالف اجرای محدودیت‌های تردد شبانه در سطح پایتخت هستم. هنوز برای مردم روشن نشده است که با وجود گذشت چند ماه از اجرای محدودیت‌های شبانه، ارتباط این محدودیت با مبحث کرونا چیست و چگونه حضور در خودرو‌ها از ساعت ۹ شب تا ۴ صبح [البته ساعت ۳ صبح درست است، چون مدتی پیش ستاد کرونا در اقدامی عجیب یک ساعت از ساعت پایان منع تردد شبانه کاست] می‌تواند باعث انتقال کرونا شود؟!»

اما به راستی رهاورد این طرح جز افزایش آلودگی هوا و ترافیک که هر دو آسیب‌های فراوانی از نظر جسمی و روحی برای شهروندان دارد، چیست؟ آیا عواید آن صرف توسعه حمل و نقل عمومی می‌شود و قرار است گره از کار شهر و شهروندان باز کند؟ علیخانی در پاسخ به این سوال می‌گوید: «همه جرایم رانندگی به خزانه کشور واریز می‌شود و براساس قانون، ۶۰ درصد از جرایم وصولی تخلفات رانندگی سهم شهرداری‌هاست، ولی متأسفانه دولت سال هاست این سهم را پرداخت نکرده است؛ یعنی مشابه سایر قوانین و مصوباتی بوده که دولت باید جهت توسعه حمل و نقل عمومی کمک‌هایی را انجام می داده، ولی اقدامی صورت نگرفته است.»

اینجاست که چاره‌ای نمی‌ماند، جز اینکه نتیجه بگیریم اجرای طرح محدودیت تردد شبانه در بسیاری از شهر‌های کشورمان، جز عایدی سرشاری که برای دولت به همراه خواهد داشت، هدیه‌ای جز تشدید معضلات و آسیب‌ها در شهر‌هایی مانند تهران برای شهروندان نداشته و به زیان ایشان بوده است. زیانی که ظاهرا به شهرداری‌ها هم وارد می‌شود، اما چندان اهمیتی ندارد که اگر داشت، تلاش مضاعفی برای دریافت این مطالبات به ویژه در این ایام کرونایی نشان می‌دادند تا بلکه بتوانند کمی از مشکلات حمل و نقل عمومی بکاهند؛ مشکلاتی که دست بر قضا زمینه ساز تشدید نگرانی‌های کرونایی هم هست، چون تراکم شهروندان در اتوبوس و مترو خطری به مراتب بزرگتر از تردد شبانه است!