مرور روزنامه‌های شنبه دوازدهم مهر

ریختن آب پاکی بر دستان روحانی؟ /بورس سهام و چراغ سبز؟ /روزنامه ایران: حکایت دولت، حکایت کیسه بوکس شده

آلودگی ترامپ به کرونا؛ بورس آمریکا فروریخت، ۳۰ استان در وضعیت قرمز و هشدار کرونایی، قطر؛ آخرین سنگر مقاومت ‏اعراب؟! آن روی سکه مناظره ترامپ ـ بایدن، ۱۴۰۰ با خانم رئیس‌جمهور، غم نان و نابرابری سیاسی و اقتصادی، بازارچه ‏ساحلی دیلم چگونه خاکستر شد، توقف تقاضا در بازار موبایل و رئیس‌جمهور نظامی، آری یا نه؟ از مواردی است که موضوع ‏گزارش‌های خبری و تحلیلی روزنامه‌های امروز شده اند. ‏

کد خبر: ۱۰۰۶۴۹۷

تاریخ: ۱۲ مهر ۱۳۹۹ - ۰۵:۴۰

به گزارش «تابناک»؛ روزنامه‌های امروز شنبه دوازدهم مهرماه در حالی چاپ و منتشر شد که عناوین مرتبط با ابتلای ترامپ به کرونا ‏و آثار آن در کمپین انتخاباتی او بر بورس آمریکا و اقتصاد این کشور در بیشتر روزنامه‌های امروز برجسته شده است. ‏
سخنان سیدحسن خمینی با تیتر‌هایی همچون برای عبور از بحران‌ها، راهی جز همراهی مردم نیست و حذف بزرگان تحریف نیست، ‏مضحکه است که حاوی انتقاد او از حذف فرماندهی آیت الله هاشمی در جنگ است نیز در چند روزنامه مورد توجه قرار گرفته ‏است. ‏
انتقاد قالیباف از دولت درباره ارزش پول ملی و بررسی طرح کمک معیشتی مجلس از دیگر موضوعاتی است که در روزنامه‌ها به ‏چشم می‌خورد. ‏

در ادامه تعدادی از یادداشت‌ها و سرمقاله‌های منتشره در روزنامه‌های امروز را مرور می‌کنیم؛

روزنامه ایران: حکایت دولت روحانی، حکایت کیسه بوکس شده

روزنامه ایران در یادداشتی با عنوان تبعات برخی تصمیم‌ها را می‌دانیم، نوشت: این روز‌ها حکایت دولت روحانی، حکایت ‏کیسه بوکسی شده که هر کس از راه می‌رسد و می‌خواهد اظهار نظری کند و نشان دهد اصطلاحاً سری میان سر‌ها دارد، یا به شکل ‏محترمانه نقدی حواله دولت می‌کند یا غیرمحترمانه مشتی بد و بیراه به دولت نسبت می‌دهد. مخالفان و منتقدان اصرار ‏دارند این حرف خود را به کرسی بنشانند که تحریم‌ها یا اساساً سهمی در مشکلات امروز کشور ندارد یا اگر هم دارد، چندان قابل ‏توجه نیست و در حقیقت مسئولیت همه گرفتاری‌ها را به دوش دولت بیندازند. ‏

در این میان آنچه جای تأمل دارد، ادعا‌ها و مواضع برخی شخصیت‌هاست که در هیچ جای این مصاف سخت دولت با جنگ ‏اقتصادی تحمیل شده از سوی امریکا نه تنها همراهی نکرده بلکه در مواردی برای دولت ایجاد مانع هم کرده‌اند. یکی از مصادیق ‏این ادعا، آیت‌الله مجتهد شبستری عضو محترم مجمع تشخیص مصلحت نظام است که در گفت‌وگویی کوتاه با تسنیم تکلیف یا ‏مسئولیت خود در همدردی با مردم و ارائه راهکار برای رفع مشکلات را همین دانسته که بگوید مشکلات همه ناشی از بی ‏تدبیری دولت است والسلام. او گفته: «گرچه تحریم‌ها در نابسامانی اقتصادی بی تأثیر نیست، اما واقعیت این است که بخش زیادی ‏از این مشکلات حاصل بی تدبیری داخلی است.» ایشان حتی از اینکه برخی مسئولان دولتی گفته‌اند مقصر مشکلات و تحریم‌ها ‏امریکا است هم گلایه دارد و گفته است: «برخی می‌خواهند دشمن را مقصر اصلی مشکلات معرفی کنند، واقعاً این بی انصافی و ‏غیرقابل قبول است کم کاری خودمان را به حساب دشمن بنویسیم باید بدانیم که مردم هوشیار و آگاه هستند و مسائل را به درستی ‏درک می‌کنند.» ‏

حضرت آیت‌الله! ما هم فکر می‌کنیم مردم هوشیار و آگاه هستند و کم کاری‌ها را به حساب دشمن نمی‌گذارند. دولت هم مدعی نیست ‏که عملکردش بدون اشکال بوده است، اما مهم این است که هر کس سهم و مسئولیت خودش را هم بداند و از فرافکنی پرهیز کند. ‏شما به عنوان عضو محترم مجمع تشخیص مصلحت نظام آیا قبول دارید بلاتکلیف گذاشتن لوایح مرتبط با «اف‌ای تی اف» ‏مشکلاتی برای کشور ایجاد کرد؟ آیا امروز فکر نمی‌کنید تبعات نپیوستن به آن کار تبادلات بانکی و مالی را سخت کرده است؟ آیا ‏این تبعات امروز در زندگی و معیشت مردم سرریز نشده است؟

بسیاری از کارشناسان اقتصادی هشدار دادند که ورود ایران به لیست سیاه حتماً وضعیت را برای تبادلات بانکی دشوارتر خواهد ‏کرد. از جمله مجیدرضا حریری رئیس اتاق بازرگانی ایران و چین که گفته بود «از منظر اقتصادی هیچ عقل سلیمی نمی‌تواند با ‏پیوستن به ‏FATF‏ مخالفتی کند. ما با کشور‌های دوست و مخالف امریکا هم وقتی تجارت می‌کنیم، آن‌ها عضو نبودن در ‏FATF‏ را ‏یک مشکل مهم می‌دانند. ماجرا شبیه یک زندانی است که در سلول خود قرار دارد و پایش را با طنابی بسته‌اند. خلاص شدن از ‏طناب به معنای آزادی زندانی نیست، ولی با قطع کردن طناب‌های اضافی می‌توان تا حدودی از مشکلات کاست.» لعیا جنیدی ‏معاون حقوقی رئیس جمهوری که پیش از این نسبت به تبعات نپذیرفتن اف‌ای تی اف هشدار داده بود اخیراً در گفت و گویی با ‏‏ «ایران» گفته است: «ما گرفتار محدودیت‌های بیشتری شدیم؛ فراموش نکنید الان اقدامات مقابله‌ای که برگردانده شده، نحوه اجرای ‏آن‌ها به صلاحدید دولت‌هاست و بنابراین دست آن‌ها بازتر است. اما ممکن است در چند اجلاس بعدی درباره نحوه اعمال هم ورود ‏کنند و گروه اقدام مالی به طور دقیق محدودیت‌ها را مشخص کند.» ‏

فرافکنی و نسبت دادن همه گرفتاری‌ها به دولتی که در حکم آفتاب لب بام است شاید آورده سیاسی و جناحی در آستانه انتخابات ‏برای برخی جریان‌های سیاسی داشته باشد، اما فراموش نشود که از فردای پیروزی احتمالی در انتخابات خود همین آقایان مخاطب ‏نقد‌های امروز خودشان خواهند بود. با این وصف حداقل اعضای محترم مجمع تشخیص مصلحت و از جمله آیت‌الله مجتهد شبستری ‏که از ابتدا مخالف پیوستن به اف‌ای تی اف بودند و در نهایت هم آن را بلاتکلیف در مجمع رها کردند، خیلی برازنده سخن گفتن ‏از بی تدبیری نیستند. ‏

ریختن آب پاکی بر دستان روحانی؟

احمد غلامی، سردبیر روزنامه شرق در بخشی از سرمقاله امروز خود که به بررسی اداره کشور توسط دولت‌های ایران با بهره ‏گیری از سیاست‌های بازارمحور اقتصاد و افکار عمومی نوشت: رئیس دولت دهم درست تشخیص داده بود، در اقتصاد بازارمحور ‏آن‌هم از نوع رانتی آن برای تصمیم‌های آینده‌اش باید ابزاری می‌داشت تا کسانی خارج از دولتش نتوانند محدودش کنند. شرایط ‏برای دولت‌های نهم و دهم مهیا بود. نفت در بالاترین قیمت به فروش می‌رسید و افکار عمومی نیز با همه مخالفت‌هایی که وجود ‏داشت، در چنته رئیس دولت بود؛ اما رئیس این دولت با تمام تلاشی که کرد و حتی با استفاده از جریان‌های موجود در ‏تکنولوژی‌های انضباطی و امنیتی نتوانست مهار این دوگانه را به دست بگیرد و عدم موفقیتش در این رقابت موجب بی‌اعتمادی و ‏بیمناکی حامیانش شد. در دولت روحانی تکنولوژی امنیتی این‌بار به شیوه استراتژیک به کمک روحانی آمد تا او را بر اریکه قدرت ‏بنشاند. روحانی که خود سابقه امنیتی داشت، می‌دانست دولت‌های نهم و دهم با شکست در تصاحب این تکنولوژی‌ها به بی‌اعتمادی ‏بسیاری دامن زده‌اند. روحانی با رهاکردن مسئولیت‌ها و نتایج به‌کارگیری تکنولوژی انضباطی در جامعه بر تکنولوژی امنیتی ‏پافشاری کرد. ‏

اوضاع وخیم منطقه خاورمیانه هم فرصت کاربردی‌کردن تکنولوژی امنیتی را به او می‌داد. روحانی توانست در سایه تکنولوژی ‏امنیتی قدم‌های مؤثری در سیاست خارجی بردارد. اقبال دولت روحانی در این بود که شیوه‌های انضباطی آن زمان اثرگذاری خود ‏را در جامعه تا حدودی از دست داده بودند و مخالفان او دیگر نمی‌توانستند فشار‌هایی از جنس و جنم دولت اصلاحات بر دولتش ‏وارد کنند. روحانی بیش از هر چیز با محورقراردادن تکنولوژی امنیتی درصدد بود اوضاع را در کنترل بگیرد، به این امید که ‏مخالفانش در هر صورت ضد امنیت نخواهند بود. تا‌حدودی هم حسابش درست از آب درآمده بود و اگر برجام شکست نمی‌خورد، با ‏سهولت می‌توانست اقتصاد و افکار عمومی را اداره کند و پس از اتمام دولت تدبیر و امید در برآمدن دولت بعدی اثرگذار باشد؛ اما ‏نافرجامی روحانی با شکست برجام کلید خورد. دولت روحانی که اکنون به انتهای راه نزدیک می‌شود، چیزی برای ازدست‌دادن و ‏به‌دست‌آوردن ندارد. اکنون مواجهه دولت دوازدهم با هر دو تکنولوژی انضباطی و امنیتی انفعالی است؛ این انفعال در سیاست ‏داخلی عیان است. شاید فرصت باقی‌مانده برای دولت روحانی، انتخابات آمریکا باشد و برخورد رئیس‌جمهور پیروز با دولت او؛ ‏اگرچه از هم‌اکنون به روحانی هشدار داده‌اند نگاه از بیرون برگرفته و به داخل متمرکز شود. آیا توصیه نگاه به درون بیش از آنکه ‏ریختن آب پاکی بر دستان روحانی باشد که هست، نقشه راه دولت سیزدهم نیست؟

بورس سهام و چراغ سبز؟

غلامرضا سلیمانی در بخشی از یادداشتی با عنوان بورس سهام و چراغ سبز؟ در شماره امروز اعتماد نوشت: در این وضعیت ‏اقتصادی چه بازار جذاب و مناسبی وجود دارد، چهار بازار معروف مثل بازار مسکن، بازار ارز، بازار طلا و بازار بورس در ‏وضعیت فعلی کشورمان وجوددارد بازار مسکن به اندازه کافی رشد یافته و قیمت هر مترمربع در بعضی از مناطق تهران به قیمت ‏مناطق معروف کشور‌های جهان رسیده وحتی با قیمت دلار تنظیم شده است. بازار ارز با نوسان زیادی مواجه است و دولت دائم در ‏حال مقاومت ومبارزه با افزایش آن است و به دلیل اقتصاد مبتنی بر ارز در ایران بانک مرکزی و دولت به‌طور مداوم در حال ‏مدیریت نرخ ارز هستند، هرنوع نوسان در بازار ارز به‌طور لحظه‌ای بر قیمت انواع محصولات اعم از وارداتی یا تولیدات داخلی ‏و حتی خدماتی تاثیر می‌گذارد و به همین دلیل دولت و مسوولان نگران آن هستند. بازار طلا و سکه جزو بازار‌های بسیار جذاب ‏هستند، اما نگهداری فیزیکی آن از نظر امنیتی سخت است و امکان تهیه آن‌ها مشکلاتی به همراه دارد من‌جمله خرید و فروش مقدار ‏زیاد آن دردسر ساز است واز نظر روانی افزایش قیمت آن نیز مذموم و مردم نگران می‌شوند. اما دربازار سرمایه و بازار سهام چه ‏اتفاقی می‌افتد.

‏ اولا قیمت سهام به چند عامل بستگی دارد به میزان نسبت ‏p/e‏ یا ارزش جایگزینی و یا انتظار سود‌های آتی و ... (که بحث ‏بیشتری می‌خواهد) هرچه این بازار سرمایه تقویت شودنقدینگی بیشتری جذب می‌کندو می‌توانداز طریق افزایش سرمایه باعث ‏رونق تولید شود و این پول سرگردان را جمع کند بدون آنکه اثرات خیلی فوری بر قیمت بقیه محصولات و مواد غذایی و نیاز ‏ضروری مردم بگذارد. وقتی مردم از سبز بودن نماد با خبر می‌شوند خوشحال می‌شوند، در حالی که با افزایش دیگر شاخص‌ها و ‏نرخ‌ها بقیه بازار‌ها ناراحت می‌شوند. در ایران تا مدت‌ها بازار سرمایه در مقابل بازار پولی خیلی کوچک بود و الان دارد جایگاه ‏واقعی خودش را به دست می‌آورد، اما یادمان باشد این بازار هم سازوکار خودش را دارد هم به وضعیت تولید و هم به قیمت ارز و ‏هم سوددهی و در یک نگاه کلی با سیاست‌های اقتصادی و سیاسی کشور ارتباط دارد پس انتظار سبز بودن دایمی شاخص، انتظار ‏درستی نیست، اما انتظار سود بیشتر از سود بانکی و سود ناشی از سرمایه‌گذاری ‏free risk‏ در یک دوره مالی طبیعی است. باید ‏طوری بازاربورس سهام مدیریت شود تا از سود چند صددرصدی جلوگیری شود و، اما این تحلیل منطقی به صاحبان سهام داده شود ‏که بازاری مطمئن‌تر از دیگر بازار‌ها است. سیاستگذاران و ناظران باید برای جلوگیری از سفته بازی نادرست و دستکاری در ‏قیمت سهام طوری برنامه‌ریزی کنند که شائبه بورس دولتی و حمایتی بودن بورس پیش نیاید. ‏

برای همه تحلیلگران مالی و بازار سرمایه روشن بود که این نوع افزایش دایمی در چند ماه اخیر صحیح نیست و کاهش این ‏روز‌ها خیلی دور انتظار نبود ولی در آینده انتظار این است که اجازه رشد غیرطبیعی به شاخص بورس و قیمت سهام را ندهند، اما ‏در نهایت لازم است ذهن مردم را با اعتماد سازی سبز کرد، در آن صورت چراغ بورس هم سبز خواهد شد و توصیه‌ای به ‏سهامداران حقیقی شود که عجله‌ای در فروش نداشته باشند که بیشتر ضرر می‌کنند. ‏