مرور روزنامه‌های شنبه ۲۹ شهریور

احمدی نژاد بازیچه دست مجری رسانه فارسی زبان؟! ‏/کرونا، پوششی برای ناکارآمدی مدیران! / ‏ماشه آمریکا و واکنش ایران

وضعیت قرمز کرونایی در سراسر کشور، آیا با تفسیر جدید از «رجال سیاسی» «زنان» می‌توانند کاندیدا شوند، دونالد ترامپ در ‏شورای امنیت به دنبال چیست؟ در چهل سالگی جنگ تحمیلی، مخالفت مدیرمسئول سابق کیهان با حجاب اجباری، صیادی ‏جنوب، آینه مظلومیت اقتصاد ملی، هشدار اف. بی. آی آمریکا در آستانه جنگ داخلی، نرخ ارز نزولی می‌شود؟ و مصاحبه احمدی ‏نژاد با رسانه فارسی زبان رادیو اروپای آزاد، از مواردی است که موضوع گزارش‌های خبری و تحلیلی روزنامه‌های امروز شده ‏است. ‏

کد خبر: ۱۰۰۳۵۱۲

تاریخ: ۲۹ شهريور ۱۳۹۹ - ۰۲:۴۰

به گزارش «تابناک»؛ روزنامه‌های امروز شنبه ۲۹ شهریور در حالی چاپ و منتشر شد که هشدار مقامات بهداشتی درباره ‏وضعیت انفجاری کرونا در کشور همراه با نقشه قرمز کرونایی ایران از یک سو و ادعای آمریکا درباره فعالسازی مکانیسم ماشه ‏در ۲۰ سپتامبر، واکنش ظریف به آن و عناوین گزارش‌های تحلیلی در این باره در صفحات نخست روزنامه‌های امروز دیده می ‏شود. ‏

از دیگر تیتر‌های برجسته امروز می‌توان به فاجعه ارز ۴۲۰۰ تومنی، تخریب جهانگیری از درون دولت و وحشت از جنگ ‏خیابانی در انتخابات امریکا اشاره کرد. ‏

در ادامه تعدادی از یادداشت‌ها و سرمقاله‌های منتشره در روزنامه‌های امروز را مرور می‌کنیم. ‏

احمدی نژاد بازیچه دست مجری رسانه فارسی زبان؟! ‏

مسعود پیرهادی سردبیر روزنامه رسالت در بخشی از سرمقاله امروز این روزنامه با عنوان عبرت از یک پدیده مصاحبه روز ‏گذشته احمدی نژاد با رادیو اروپای آزاد را موضوع قرار داد و نوشت: احمدی‌نژاد در زمان دولت نهم، دو بار در گفت‌وگوی ‏حضوری بسیار سخت با لری کینگ، با پاسخ‌های بسیار هوشمندانه و سنجیده، یکی از مطرح‌ترین چهره‌های گفت‌وگوی سخت - ‏همان هاردتاک - رسانه‌های دنیا را مستأصل کرده بود و در حقیقت، از تریبون یک رسانه آمریکایی، ضعف اندیشه استعماری و ‏آمریکایی را فریاد کرده بود. همان احمدی‌نژاد، پس از ۱۲ سال، در گفت‌وگویی کوتاه از منزل یا محل کار خود با یک مجری دست ‏چندم رسانه‌های فارسی‌زبان ضدانقلاب، پاسخ‌هایی ابتدایی و نسنجیده می‌دهد و کاملا در زمین حریف بازی می‌کند. مجری می‌پرسد ‏چرا به بن‌سلمان نامه نوشتی و احمدی‌نژاد پاسخ می‌دهد، چون با خشونت در یمن مخالفم و مجری فورا پاسخ می‌آورد که آیا با ‏خشونت در خود ایران هم مخالف هستید و چرا مثلا در ناآرامی‌های سال ۹۸ در برابر خشونت موضع نگرفتید و احمدی‌نژاد از ‏پاسخ می‌ماند! همین‌قدر ساده و ابتدایی! اگر از یک دانشجوی سال اول هم پرسیده شود، تفاوت دخالت خارجی و به خاک و خون ‏کشیدن زن و کودک بی‌گناه یمنی به دست ارتش مزدور عربستان را با جلوگیری از اغتشاش و ناامن کردن زندگی مردم توسط ‏نیروی انتظامی را می‌فهمد. ‏

چه شد که آن رئیس‌جمهوری که دوست و دشمن به ذکاوت و به‌ویژه توانمندی‌های گفتاری و مناظره‌ای می‌شناختند، به احمدی‌نژاد ‏امروز تبدیل‌شده که بازیچه دست یک مجری رسانه فارسی‌زبان ضدانقلاب می‌شود؟
مجری از احمدی‌نژاد در مورد خس و خاشاک خواندن ملت و شکنجه و فشار به مخالفان در دوره ریاست-جمهوری او می‌پرسد و ‏پاسخ احمدی‌نژاد تنها یک عبارت است؛ من همان زمان هم موافق نبودم و مواضع من روشن است. شدت تحقیر احمدی‌نژاد به‌جایی ‏می‌رسد که مجری می‌پرسد برای استفاده از توییتر از کدام فیلترشکن استفاده می‌کنید و اصلا چرا در مورد مسائل فرهنگی و ‏ورزشی آمریکا توییت می‌کنید و چه کسی شما را راهنمایی می‌کند؟

احمدی‌نژاد، همان احمدی‌نژاد است، اما آنچه در او تغییر کرده، نسبت او با ولایت است. مساله روشن است. او دیروز با منطق حق ‏و مقاومت سخن می‌گفت و امروز از موضع هیجان و تلاش برای دیده شدن. دیروز، موضع و منطق حق پیروز می‌شد و امروز ‏منطق باطل شکست می‌خورد و ضعیف است. ‏

دو. در این سال‌ها، مسئولان دیگری هم از قطار انقلاب پیاده شده‌اند، اما کمتر کسی به‌اندازه احمدی‌نژاد پرده‌دری کرده است. ‏روحیه تند و جسور او، اگرچه زمانی در خدمت برخی آرمان‌ها قرار می‌گرفت و مثلا باعث شده بود به صهیونیست‌ستیزترین چهره ‏دنیا تبدیل شود، اما قرار گرفتن همان روحیه و جسارت در مسیر باطل، عامل وضعیت امروز است. یکی از مهم‌ترین توصیه‌های ‏بزرگان دین و اخلاق به مردم و به‌ویژه جوانان، کنار گذاشتن روحیه پرده‌دری در درون جامعه مسلمین است. به خاطر دارم که ‏استاد بزرگ اخلاق، آیت‌الله فاطمی‌نیا - که عمر بابرکتش دراز باد - به جوانان توصیه می‌فرمود که حتی حاضرجواب نباشید. اساسا ‏روح اسلام با تندخویی، افشاگری و حمله به این‌وآن سازگار نیست. ازقضا در سال‌های اخیر، تحت تأثیر همین قطب‌بندی‌های ‏سیاسی، فضای اتهام سیاسی و افشاگری به‌ویژه در فضای مجازی رایج‌تر شده که باید برای آن فکری کرد. کسی که در پی رسیدن ‏به قدرت است و انگیزه‌ای برای خدمات اجتماعی دارد، باید تا می‌تواند از جسارت و پرده‌دری دوری گزیند. ‏

کرونا، پوششی برای ناکارآمدی مدیران! ‏

سیدحسن موسوی‌چلک رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران طی یادداشتی در شماره امروز روزنامه آرمان ملی نوشت: هنگامی ‏که بحرانی اتفاق می‌افتد انتظارات از دستگاه‌ها و سازمان‌های مختلف کمتر از شرایط قبل از بحران‌ها خواهند بود. در ابتدا پذیرش ‏این شرایط طبیعی به نظر می‌رسد ولی وقتی که این شرایط طولانی می‌شود، نباید همچنان ناکارآمدی مدیران و سازمان‌ها مورد ‏پذیرش قرار گیرد. اینجا انتظار می‌رود دستگاه‌ها یا مراجع ناظر تمهیدات متفاوتی را برای ارزیابی عملکرد مدیران و دستگاه‌ها ‏اتخاذ کنند که منجر به بی‌تفاوتی آن‌ها یا به وظایف ذاتی خودشان نشوند تا کرونا بهانه‌ای برای استمرار مدیریت مدیران ناکارآمد و ‏ضعیف نشود که این طولانی شدن خود هزینه‌های جبران‌پذیری را بر جامعه تحمیل می‌کند. متاسفانه این ناکارآمدی در حوزه‌های ‏مختلف خود را نشان می‌دهد. عدم کنترل بر مشکلات و هزینه‌تراشی‌های مختلف برای مردمی که در طول چهار دهه بعد از ‏انقلاب اسلامی برای مسئولان از جان و مال و... کم نگذاشتند، می‌تواند زمینه‌ساز کاهش امید و افزایش نارضایتی را فراهم کند. ‏معتقدم اتفاقا در چنین شرایطی تفاوت مدیران کارآمد و ناکارآمد خود را بیشتر نشان می‌دهد و کرونا عذر بدتر از گناه خواهد بود اگر ‏بخواهیم نسبت به این ناکارآمدی مدیران و دستگاه‌های اداری به دلیل کرونا مسامحه شود.

حداقل هزینه‌های این مسامحه و ‏بی‌تفاوتی، می‌تواند کاهش سرمایه اجتماعی در جامعه باشد. برخی از مدیران به جای اینکه اهداف سازمانی را با توجه به اهمیت ‏آن‌ها در شرایط بحرانی برای سازمان سازماندهی و اولویت‌بندی کنند آن‌ها را براساس میزان جلب‌توجه‌کننده بودن عملکرد ‏مدیریت نزد مافوق‌ها یا نگاه پوپولیستی اولویت‌بندی می‌کنند؛ بنابراین این وضعیت در صورتی‌که مغایر با اولویت‌بندی موردنیاز و ‏مطلوب سازمان باشد سازمان را از رسیدن به اهدافش بازخواهد داشت و حتی وضعیت نامطلوبی را ممکن است در جامعه ایجاد ‏کنند. متاسفانه بعضی از مدیران ناکارآمد دوست دارند در این شرایطی که کرونا همه بخش‌ها را تحت تاثیر قرار داده است، در همه ‏محافل و مجالس و رسانه‌های مختلف آمار‌هایی را ارائه کنند که نشان‌دهنده رشد حوزه مدیریتی ایشان باشد ولی متاسفانه خیلی از ‏این آمار‌ها فاقد هرگونه رشد کیفی بوده و اگر به‌دقت آمار‌ها بررسی شود و مورد بررسی کارشناسی واقع‌بینانه و مبتنی بر شواهد ‏قرار بگیرند، نادرستی این آمار‌ها برای هرکسی مشخص خواهد شد. این نیز خود خیانت این مدیران ناکارآمد به مردم است که توی ‏چشم مردم نگاه می‌کنند و دروغ می‌گویند؛ البته باید سپاسگزار مدیران کارآمد هم بود. موضوع دیگری که نشان از ناکارآمدی این ‏مدیران است و ما در حوزه اجتماعی به‌وفور داریم می‌بینیم این است که فاقد هر نوع تفکر خلاق هستند تا بتوانند حداقل عملکرد ‏سازمان‌ها را حفظ کنند. متاسفانه کرونا بهانه‌ای شد تا مدیران ناکارآمد جولان دهند و به تخریب اعتماد سازمانی و اجتماعی ادامه ‏دهند. افسوس... ‏

ماشه آمریکا و واکنش ایران

علیرضا سلطانی در بخشی از یادداشت امروز خود با عنوان ماشه امریکا و واکنش ایران در روزنامه اعتماد نوشت: مهم‌تر از اقدام ‏تبلیغاتی و سیاسی امریکا در اعلام یکجانبه مکانیسم ماشه، واکنش ایران به این اقدام در سطوح مختلف اعم از دولت، مجلس، ‏جریان‌ها و فعالان سیاسی، رسانه‌ها و حتی عموم مردم است. این واکنش‌ها طبیعتا در ابعاد و اشکال مختلف در موفقیت یا عدم ‏موفقیت تیم ترامپ در بهره‌برداری از مکانیسم ماشه تعیین‌کننده است؛ ‏
‏۱-آنچه در گام نخست در واکنش‌های رسمی و غیررسمی ایران اهمیت دارد، این است که اصولا دولت ایران و نهاد‌های ‏رسمی آن نباید این اقدام امریکا را به رسمیت بشناسند چراکه اصولا این اقدام هیچ وجاهت قانونی نداشته و جامعه بین‌المللی هم آن ‏را به رسمیت نمی‌شناسد؛ بنابراین، ادبیات و گفتار دولت، مقامات رسمی و حقوقی از اهمیت زیاد برخوردار است. ملاک ایران در ‏این ماجرا باید شورای امنیت و مواضع آن باشد. ‏

فعال شدن مکانیسم ماشه اگرچه براساس قطعنامه ۲۲۳۱ بدون صدور قطعنامه مجدد ازسوی شورای امنیت امکان‌پذیر ‏است، اما این روند مستلزم مقدمات و الزاماتی است که مهم‌ترین آن موافقت شورای امنیت و اعضای دایم آن با اصل درخواست ‏امریکا برای فعال شدن مکانیسم ماشه و طی شدن فرآیندی است که در این قطعنامه به آن اشاره شده است. شورای امنیت و اعضای ‏آن به‌خصوص اعضای دایم شورا و حتی متحدین اروپایی امریکا از همان ابتدا با استناد به اصل حقوقی «خروج امریکا از برجام» ‏با درخواست کاخ سفید مخالفت کردند بنابراین اصولا فرآیند قانونی مکانیسم ماشه در بستر حقوقی آن یعنی شورای امنیت آغاز و ‏طی نشده که بخواهد ‏به سرانجام برسد و رسمیت پیدا کند. بر این اساس واکنش‌های رسمی و غیررسمی دولت، نهاد‌های رسمی و مقامات ‏حقوقی نباید برمبنای اقدام مقابله به مثل و تهدید باشد. مواضعی که بعضا آگاهانه یا ناآگاهانه از سوی برخی مقامات رسمی و ‏حقوقی مانند خروج ایران از برجام یا خروج از ان‌پی‌تی صورت گرفته و می‌گیرد، معنایی جز به رسمیت شناختن اقدام امریکا و ‏بازی در زمین امریکاست. تیم ترامپ نیز درواقع به دنبال همین وضعیت است که ایران را به گوشه رینگ بکشد.

‏
‏۲ - علاوه بر این، واکنش‌های هیجانی و شتابزده ایران به نوعی تزریق انرژی به دستگاه تبلیغاتی امریکا در این ماجرا ‏خواهد بود که اثرات اولیه و سهمگین آن اتفاقا بر بازار و اقتصاد شکننده و لرزان ایران خواهد بود. مقامات سیاسی و رسانه‌های ‏ایران در این ماجرا و با هدف آسیب‌پذیری کمتر بازار‌های داخلی باید تحرکات روانی و تبلیغاتی تیم ترامپ را با واکنش‌های حساب ‏شده و مناسب و القای اینکه این تحرکات صرفا سیاسی است و از پشتوانه بین‌المللی برخوردار نیست، خنثی کنند؛ نه اینکه حتی با ‏هدف القای ایفای نقش پلیس بد، بخواهند به التهاب بیشتر بازار‌های داخلی دامن بزنند. ‏

‏۳- واکنش‌های ایران البته در مورد کشور‌های حاضر در برجام هم اهمیت دارد. ۳ کشور اروپایی حاضر در برجام یعنی ‏انگلیس، فرانسه و آلمان همچنین روسیه و چین تاکنون با قدرت در برابر اقدامات یکجانبه امریکا در مورد برجام ایستادگی کرده‌اند و ‏عملا در حوزه سیاسی و حقوقی در مقابل امریکا قرار گرفته‌اند. این مساله ترامپ یک شکست بزرگ و برای ایران و جایگاه آن در ‏مقابل امریکا یک موفقیت دیپلماتیک به حساب می‌آید بنابراین نباید ایران به‌گونه‌ای در این ماجرا رفتار کند که موجب غلتیدن ‏کشور‌های مختلف از جمله ۳ کشور اروپایی به سمت امریکا شود. ‏

واقعیت این است که بازی امریکا با مکانیسم ماشه، بازی موقتی است و با پایان یافتن انتخابات ریاست‌جمهوری امریکا و ‏پیروزی حتی ترامپ در این انتخابات این بازی به پایان می‌رسد هر چند ممکن است در ظاهر حفظ شود. برجام در حال حاضر سد ‏مستحکمی در برابر اقدامات ضد ایرانی امریکا به شمار می‌آید. شاید ترامپ اگر در برجام باقی می‌ماند، بهتر می‌توانست فشار‌های ‏سیاسی و حقوقی مورد نظر خود در برابر ایران و از جمله مکانیسم ماشه را دنبال کند. بنابراین ایران باید برجام و قطعنامه ۲۲۳۱ ‏را با قدرت نگه دارد و مانع از به بازی گرفتن آن توسط امریکا شود. ‏