مرور روزنامه‌های پنجشنبه ۲۷ شهریورماه

مجلس برای مهار گرانی «طرح ده فوریتی» بدهد / اعراب را به دامن صهیونیست‌ها نرانیم / خطر برای پشتوانه مردمی نظام به روایت جمهوری اسلامی

‏‌تحقیق و تفحص از شورای سران قوا، بخوانید انسداد فضای مجازی، تاکید رئیس دفتر روحانی بر ماندگاری ارز دولتی برای ‏کالا‌های ضروری، کارگزاران می خواهند با لاریجانی به رویایش برسند؟ جدال بر سر تعطیلی پاستور، سایه کدخدایی بر انتخابات ‏‏۱۴۰۰، قیمت خودرو‌ها چگونه تعیین می‌شود؟ نماینده کرج سه میلیونی با ۲۷ هزار رای، «صلح ابراهیم» ذلیلانه‌تر از «کمپ ‏دیوید» و شیادی برخی داروخانه‌ها با پیش‌فروش واکسن آنفلوآنزا! از مواردی است که موضوع گزارش‌های خبری و تحلیلی ‏روزنامه‌های امروز شده است. ‏

کد خبر: ۱۰۰۳۱۷۲

تاریخ: ۲۷ شهريور ۱۳۹۹ - ۰۷:۲۶

به گزارش «تابناک»؛ روزنامه‌های امروز پنجشنبه ۲۷ شهریورماه در حالی چاپ و منتشر شده که وعده روحانی برای شکست ‏آمریکا در اجرایی کردن مکانیسم ماشه، خشم فلسطین از پیمان خیانت و صعود و ریزش بازار‌ها از پله تورم از یک سو و جدال بر ‏سر تعطیلی پاستور و انتقادات از طرح‌های فوریت دار مجلس یازدهم از دیگر سو در صفحات نخست روزنامه‌های امروز ‏برجسته شده است. ‏

در ادامه تعدادی از یادداشت‌ها و سرمقاله‌های منتشره در روزنامه‌های امروز را مرور می‌کنیم؛ ‏

خطر برای پشتوانه مردمی نظام به روایت جمهوری اسلامی

روزنامه جمهوری اسلامی در بخشی از یادداشتی در شماره امروز خود نوشت: اقداماتی که در چند انتخابات اخیر صورت گرفته، تحرکاتی که در مجلس یازدهم تحت عنوان اصلاح موادی از قانون انتخابات ‏ریاست جمهوری شروع شده و مواضعی که عده‌ای از عناصر محدودنگر و انحصارطلب در زمینه تضییع حقوق مردم اعلام ‏می‌کنند، متاسفانه تماماً در جهت تضعیف پشتوانه مردمی نظام هستند. تاسف بالاتر اینست که عاملان اصلی این اقدامات و تحرکات ‏و صاحبان این مواضع، خود را انقلابی و حامی مردم معرفی می‌کنند و با چنین شعار‌های زیبائی درحال سلب کردن حقوق قانونی ‏و شرعی مردمی هستند که صاحبان اصلی انقلابند. ‏

نگاهی اجمالی به آمار مشارکت مردم در مرحله دوم انتخابات مجلس که جمعه گذشته در ده حوزه انتخابیه برگزار شد، نشان ‏می‌دهد نگرانی از تحرکاتی که به تضعیف پشتوانه مردمی نظام می‌انجامد، یک نگرانی واقعی است. برای نمونه، در ‏شهرستان‌های کرج، فردیس و اشتهارد که تعداد واجدین شرایط رای دادن در آن‌ها بیش از یک میلیون و هفتصد و پنجاه هزار نفر ‏است، کسی که به عنوان نماینده این شهرستان‌ها به مجلس یازدهم راه یافته، طبق آمار اعلام‌شده رسمی فقط ۲۷۰۰۰ رای داشته ‏است. نمونه دیگر مربوط به کرمانشاه است که نماینده وارد شده به مجلس یازدهم فقط ۹۶۶/۲۱ رای با خود آورده است. این‌ها دو ‏شهر بزرگ از حوزه‌های انتخابیه‌ای هستند که انتخابات مرحله دوم در آن‌ها برگزار شده است. در حوزه‌های انتخابیه دیگر، آمار‌های ‏رسمی اعلام شده نشان می‌دهند افرادی با کمتر از ۱۰ هزار رای وارد مجلس یازدهم شده‌اند. ‏

درست است که شرایط کرونایی و مرحله دوم بودن انتخابات دو عامل کاهش آراء بودند، ولی تاثیر این دو عامل را حداکثر می‌توان ‏تا ۱۰ درصد درنظر گرفت. بنابراین، باید بپذیریم که این همه ریزش را باید یک خطر برای پشتوانه مردمی نظام جمهوری اسلامی ‏دانست که از نوع تعامل مسئولان با مردم و بی‌توجهی به نقش مردم در تعیین سرنوشت خود و کشور ناشی می‌شود. در انتخابات ‏مجلس یازدهم به‌ویژه در مرحله دوم، تقریباً رقابت واقعی که رقابت بین افکار و گرایش‌های سیاسی متفاوت است وجود نداشت. ‏وزیر کشور در آستانه انتخابات مرحله دوم گفته بود این انتخابات که در شرایط کرونائی برگزار می‌شود الگوئی برای انتخابات ‏ریاست جمهوری ۱۴۰۰ خواهد بود. این آقای وزیر و سایر مسئولین انتخابات باید بدانند که آنچه مانع مشارکت مردم در انتخابات ‏است، کرونا نیست، بدتر از کرونا محدود کردن حق انتخاب مردم است. در هر انتخاباتی که رقابت واقعی وجود داشته باشد، مردم ‏برای حضور در پای صندوق‌های رای، انگیزه خواهند داشت حتی در شرایط کرونائی. مردم، خواهان تقویت نظام هستند، مشکل ‏در رفتار مسئولان است. ‏

مجلس برای مهار گرانی «طرح ده فوریتی» بدهد

منصور مطفری در بخشی از سرمقاله امروز روزنامه آفتاب یزد نوشت: می‌گویند «پراید» شده ۱۰۰ میلیون تومان، خانه خریدن ‏یک افسانه است و شغل داشتن از محالات، اما داستان این روز‌ها پراید ۱۰۰ میلیونی و خانه‌ی چند ده میلیاردی و شغل با درآمد‌های ‏لاکچری نیست؛ دعوا بر سر تخم مرغ شانه‌ای نزدیک به ۴۰ هزار تومان و «کره» قالبی ۸ هزارتومان است که به برخی می‌توان ‏گفت بی‌خیال پراید و خانه شوید، اما مگر می‌شود به مردم گفت بی‌خیال نان و خورشت شد؟! ‏

باور کنید نوشتن، وقتی ندانی از کجای ماجرا آغاز کنی؛ سخت‌ترین کار است منتها همین ابتدای امر توضیح واضحات بدهیم که نه ‏‏ «جو زده» شده ایم، نه «سوادمان نم کشیده» و نه خدای ناکرده می‌خواهیم «من در آوردی» چیز‌هایی گفته یا نوشته باشیم که ‏شاملِ «ما نیز هستیم» بشویم، اما موضوع سخن، گرانی است، مخاطب، اما نمایندگان مجلس. ‏

طرح می‌دانیم، لایحه می‌شناسیم! ‏

این که پیشنهاد‌های مطرح در صحن علنی مجلس شورای اسلامی، چه به صورت طرح و چه به صورت لایحه که به ترتیبِ ‏فوریتی که برای ارائه در نمایندگان دارد دسته‌بندی می‌شوند. طرح‌ها و لوایح دوفوریتی، آن‌هایی هستند که پس از تصویب دو ‏فوریت، بلافاصله به چاپ و توزیع آن‌ها اقدام و پس از ۲۴ ساعت از موقع توزیع در صحن علنی ارائه می‌شوند.

بر اساس تاریخ؛ ‏طرح یا لایحه دو فوریتی با اصلاح نظام‌نامه (آیین‌نامه) مجلس شورای ملی در دوره پنجم مجلس باب شد. پیش از آن تنها یک ‏فوریت وجود داشت. نخستین مصوبه دوفوریتی تاریخ مجالس قانونگذاری ایران، لایحه‌ای برای لغو القاب بود. در پانزدهم ‏اردیبهشت ۱۳۰۴ دولت سردارسپه، لایحه‌ای برای لغو لقب‌های نظامی به مجلس داد که افراد غیرنظامی به کار می‌بردند (مانند ‏سردار، سپهدار و غیره). این لایحه به خواست برخی نمایندگان در همان روز با قید دو فوریت به شور و رای گذاشته و با افزودن ‏لغو کلیه القاب کشوری به آن، تصویب شد. دومین مصوبه و نخستین طرح دوفوریتی نیز همان سال، برای انقراض سلطنت خاندان ‏قاجار بود که عده زیادی از نمایندگان در نهم آبان به مجلس دادند و به تصویب رساندند. به‌طور کلی لوایح و طرح‌های که به مجلس ‏ارائه می‌شود بر دو گونه‌اند؛‏

‏۱- طرح‌ها و لوایح قانونی عادی که دو شوری می‌باشند بدین معنا که مجلس در خصوص این گونه طرح هاو لوایح دریک شور ‏کلیات را به تصویب می‌رساند و در شور دیگر به جزئیات می‌پردازد و مورد تصویب قرار می‌دهد. غالب طرح‌ها و لوایح، عادی ‏می‌باشند، اما در بعضی از موارد که سرعت تصویب قانون ضرورت دارد به نوع دیگری طرح و لایحه تقدیم می‌شود

‏
‏۲- طرح‌ها و لوایح فوری طرح‌ها ولوایح مزبور یک شوری می‌باشند بدین معنا که دریک شور هم کلیات وهم جزئیات مورد بحث ‏قرار می‌گیرد و احیاناً به تصویب می‌رسد. این قسم از طرح‌ها و لوایح خود ممکن است به یکی از سه شکل ذیل باشد:‏
الف) طرح‌ها و لوایح یک فوریتی ـ این قسم از طرح‌ها و لوایح پس از تصویب فوریت آن درمجلس به کمسیون مربوطه ارجاع ‏می‌شود تا خارج از نوبت مورد بررسی قرارگیرد. (ماده۱۱۶ آیین‌نامه داخلی مجلس) ‏
ب) طرح‌ها ولوایح دوفوریتی ـ دراین گونه طرح‌ها ولوایح پس از تصویب دوفوریت آن بلا فاصله به طبع (چاپ) وتوزیع آن بین ‏نمایندگان اقدام می‌شود و بیست و چهار ساعت پس از توزیع در مجلس مطرح می‌گردد. این گونه طرح‌ها و لوایح به کمسیون ارجاع ‏نمی‌شود. ‏
ج) طرح‌ها و لوایح سه فوریتی ـ در این قبیل طرح‌ها و لوایح پس ازتصویب سه فوریت آن، مجلس در همان جلسه وارد دستور ‏می‌شود (ماده ۱۱۶ آیین‌نامه) ونیازمند ارجاع به کمیسون نیز نیست. ضمناً هنگامی که طرح و لوایح با قید فوریت در دستور کار ‏مجلس قرار بگیرد قبلاً از طرف رئیس مجلس مراتب به اطلاع شورای نگهبان می‌رسد و شورای مزبور باید در این جلسات ‏حضور یابد و نظر خود را حتی المقدور و بلا فاصله پس از آرای مجلس و یا حداکثر تا ۲۴ ساعت اظهار کند. (ماده۸۶ آیین‌نامه ‏داخلی مجلس) ‏

حالا به ما حق بدهید درخواست طرح ده فوریتی بدهیم؟! ‏

اصل داستان گرانی است و افزایش قیمت‌ها! چون هنوز فکر می‌کنیم مجلسی انقلابی است که شعار انقلابی بدهد و دولتی خوب ‏است که از «تدبیر و امید» دم بزند و مسئولی که خوش عکس و پر سخن باشد در این میان، اما یادمان رفته که برای مهار گرانی آن ‏هم گرانی‌هایی که اگر «مرد مسلمان» بشنود و از غصه دق کند نباید او را «سرزنش» کرد نه طرح و لایحه که «عمل نشان باید ‏داد» حالا دیدید که با وجودِ دانستنِ عدم وجود طرح ده فوریتی، حق داشتیم از مجلس بخواهیم برای غلبه بر گرانی‌ها و بی‌تدبیری ‏ها حتی اگر لازم دید طرح ده فوریتی بدهد؟! ‏

اعراب را به دامن صهیونیست‌ها نرانیم

محمد شریعتی دهاقان، سفیر و نماینده پیشین ایران در سازمان همکاری اسلامی در بخشی از یادداشت امروز خود با عنوان اعراب ‏را به دامن صهیونیست‌ها نرانیم، در روزنامه اعتماد نوشت: نباید فراموش کرد که اسراییل از یک سو با ادعای خطر ایران، ‏پیمان‌های عادی‌سازی با کشور‌های عربی خلیج فارس می‌بندد و از سوی دیگر درون اسراییل برای به دست آوردن آرای تندرو‌های ‏راست‌گرای مذهبی، مجبور است که شعار ضمیمه کردن سرزمین‌های بیشتر فلسطینی را مطرح کند. این‌ها تناقض‌هایی است که ‏باعث می‌شود عملا از همین امروز مشخص باشد که وعده توقف ضمیمه کردن سرزمین‌های فلسطینی، سرابی بیش نیست، چرا که ‏نتانیاهو بیشتر به آرای یهودیان تندرو نیاز دارد، تا آرای حاکمان کشور‌های عربی جنوب خلیج فارس. حتی در همین توافق امضا ‏شده هم مشخص شد که نتانیاهو بر اساس قوانین اساسی مصوب کنست اسراییل حق امضای توافق‌نامه بدون حضور وزیر ‏خارجه‌اش نداشته است. این تضاد‌های منافع و تناقض‌ها بسیار زیاد هستند و نشان می‌دهند که هدف اسراییل و امریکا از امضای این ‏توافق یک اقدام تبلیغاتی است تا اقدامی برای صلح در منطقه یا تامین منافع اعراب. طبع اسراییل این است که به تعهداتش عمل ‏نکند. در توافق اسلو هم همین کار را با فلسطینی‌ها کرد. قطعا در ادامه اجرای این موافقت‌نامه امارات و بحرین دچار ‏سرخوردگی‌هایی خواهند شد و پشیمانی‌هایی پیش می‌آید.

در این شرایط جمهوری اسلامی ایران باید به گونه‌ای عمل کند که فضای ‏منطقه تند نشود و کاری نکنیم که کشور‌های منطقه به سمت امریکا و اسراییل گرایش پیدا کنند. ما باید بر اساس منطق اقناع و ‏ترغیب برای کاهش تکیه کشور‌های منطقه به امریکا و رژیم اسراییل عمل کنیم. باید رویکردی که در دولت‌های زمان آقایان ‏هاشمی‌رفسنجانی و خاتمی وجود داشت، در پیش گرفته‌شود. تلاش باید این باشد که کشور‌های کوچک‌تر منطقه را نترسانیم و سعی ‏کنیم با بیشترین ارتباط دیپلماتیک، آن‌ها را به سمت خود جذب کنیم که بیش از این در پناه اسراییل قرار نگیرند و در دامن اسراییل ‏نیفتند. قضیه فلسطین در وجدان امت اسلام و جهان عرب وجود دارد، اگر چه شعله‌های این آتش اندکی فروکاسته شده است، اما ‏برای بازگرداندن شور آزادی‌خواهی برای ملت فلسطین، باید به گونه‌ای عمل کنیم که شراره‌های این شور دوباره به صورت ‏طبیعی شعله بگیرد و وجدان ملت‌های عرب بار دیگر بیدار شود. ‏