سال‌هاست که این نکته را متذکر می‌شوم که بعضی گروه‌ها مورد ظلم قرار می‌گیرند چون توان دفاع از خود ندارند. یک دسته بیماران معلول جسمی، یکی بیماران اعصاب و روان و دیگری کودکان. کودکان به دلیل مسائل مالی، دوری بیمارستان و پزشک متخصص، ناآگاهی والدین و حتی شاید شلوغی مراکز درمان و کمبود نیرو از رسیدگی سریع و صحیح بی‌نصیبند دو دسته دیگر هم چون توان ابراز مشکل و درد خود را ندارند و بعضاً بدلیل خجالت از نگاه و گفتار مردم حتی از حمایت نزدیکان هم برخوردار نیستند.