تکه تکه

بی وطنی بزرگترین تنبیه برای اینهاست. لقمه حرام در زندگی، در نهایت این چنین به رقص در می آید. مراقب نانی که به خانه می بریم باشیم. حتی سر سوزنی حق بر گرده بماند، در نهایت می شود فوران و عصیان به نیکی ها.

دیدن حماقت و مرگ انسانیت در اینا به اندازه دیدن مرگ کودکان مینابی دردناک بود

خیلی از این ها فریب خوردگان و در جو گیر افتادگان هستند باشد که به راه راست و حق هدایت شوند رفتار سلبی نتایج بدتری خواهد داشت انشالله با پیروزی ایران ،اینها هم آدم می شوند

ابطال پاسپورت و توقیف دارایی های خودشون و پدر و مادرشون

بفرستینشون جزیره آپستین با هم خوش باشند

روز های پر غمیه

چند صباحی خوشحال باشید. فردای روز پیروزی حال و روزتون رو خواهیم دید. اون روز نه امیدی به شکست ایران دارید و نه برگشتن به ایران. آخرین امیدتان آمریکا و غرب بود که ناامیدتان خواهد کرد. شمایید و کارگری برای کارگران ما.
ایران نخواهد شکست

شرم باد بر لحظاتی که انسان بدون تفکر، عمل می کند، شرم باد بر لحظاتی که منفعت فردی بر جمع ارجح است و شرم باد بر لحظاتی که چشم دل از نور هدایت خالی شود

ما در داخل ۹۰ میلیون نفریم. درد آنجاست که با پول این کشور رفتن خارج. مقصر خود ماییم که میخواهیم در شرایط جنگی، به روشهای مدنی عمل کنیم.